OPIS SZKOLENIA
Neurokomunikacja: jak mówić, by mózg słuchał
Grupa docelowa: Liderzy, menedżerowie, eksperci i specjaliści pracujący z interesariuszami wewnętrznymi i zewnętrznymi.
Cele szkolenia:
Po szkoleniu uczestnik:
• Projektuje komunikat „brain-first” w 3 krokach: Kontekst → Clue → Call to Value (CCV) i testuje 2 warianty pod różne odbiorcze.
• Redukuje obciążenie poznawcze w wypowiedzi/mailu (≤1 główna teza, max 3 punkty wsparcia, jasny next step).
• Stosuje 3 techniki prosody (ton, rytm, pauza) do wzmocnienia znaczenia i budowania spokoju oraz autorytetu.
• Mapuje przekaz do wyzwalaczy SCARF (Status, Certainty, Autonomy, Relatedness, Fairness), aby zwiększyć poczucie bezpieczeństwa i współpracy.
• Używa 5 gotowych skryptów do: przekazywania trudnej informacji, odmawiania, eskalacji, aktualizacji statusu, „sprzedaży” pomysłu.
Kluczowe korzyści:
Dla uczestnika: większa słyszalność i wpływ, mniej „dopytań”, szybsze decyzje, mniej sporów o interpretację.
Dla organizacji: krótsze spotkania, lepsze decyzje pierwszym razem, wyższe zaufanie między zespołami, sprawniejsza zmiana.
PROGRAM
Moduł 1. Co mózg robi z Twoją wiadomością? – Architektura uwagi
Cel: zrozumieć, jak działa filtr uwagi i co go włącza/wyłącza.
Treść:
• Filtracja i przewidywanie: mózg skanuje znaczenie (po co mi to?), nowość (co tu jest inne?), ryzyko/nagroda (co zyskam/stracę).
• Reguły „ułatw mózgowi robotę”: jedna teza na komunikat, krótkie zdania, logiczna kolejność, język konkretny zamiast ogólników.
• Efekt „przeciążenia”: zbyt wiele wątków = spadek retencji i oporu.
Narzędzie: mini-matryca Uwaga–Znaczenie–Ryzyko/Nagroda (UZR) do szybkiego sprawdzenia briefingów i slajdów.
Ćwiczenie mikro (3–4 min): destylacja komunikatu do 1 zdania „Clue”.
Moduł 2. Jak projektować komunikat „brain-first” – model CCV + NERVO
Cel: umieć zbudować przekaz, który mózg odbiorcy szybko dekoduje.
Treść:
• CCV – Kontekst → Clue → Call to Value
o Kontekst (1 zdanie): „o co chodzi i dlaczego teraz”,
o Clue (esencja): „co jest najważniejsze”,
o Call to Value: „jaka wartość i co robimy dalej”.
• NERVO – 5 dźwigni neurokomunikacji:
o Nowelty (nowość/kontrast),
o Emotion (nazywaj stan/ryzyko/korzyść),
o Rhythm (strukturuj w trójkach; tempo→pauza),
o Visual (obrazowość, metafora, liczba zamiast przymiotnika),
o Orientation (co dokładnie dalej – jeden krok).
• Mapowanie na SCARF: jak zmniejszać zagrożenie i zwiększać współpracę.
Narzędzie: karta projektowa CCV + NERVO + SCARF (jedna strona, checklista „przed wysłaniem”).
Przykład – „status z opóźnieniem”:
„Kontekst: Potrzebujemy aktualizacji wdrożenia X, bo decydujemy dziś o budżecie Q3.
Clue: Mamy 2-dniowe opóźnienie z powodu Y; ryzyko jakości zniknęło po poprawce Z.
Call to Value: Proszę o zgodę na przesunięcie release na piątek 14:00; zapewni to stabilność i nie wpływa na KPI klienta.”
Moduł 3. Głos, rytm, pauza – prosodyka wpływu
Cel: świadomie używać tonu i pauz, by wzmacniać treść i zaufanie.
Treść:
• Ton: niższy = spokojniej/pewniej; zmienność konturu sygnalizuje energię i zaangażowanie.
• Rytm: segmentuj w trójki, akcentuj słowa-kotwice (liczby, czas, decyzja).
• Pauza: 1–3 sek. po tezie i przed wezwaniem do działania; pauza = „ramka znaczenia”.
• Anty-wzorzec: szybki monolog, końcówki zdania „w górę”, brak oddechu.
Narzędzia:
• Karta prosody (gdzie obniżasz ton, gdzie stawiasz pauzę, które słowa akcentujesz).
• Skrypty sytuacyjne (mówione):
o Trudna informacja: „Mamy opóźnienie o dwa dni. [pauza] Dobra wiadomość: ryzyko jakości zniknęło. [pauza] Proponuję…”.
o Odmowa: „Chcę dostarczyć to dobrze. [pauza] Dziś nie zrobimy tego rzetelnie. [pauza] O 10:00 jutro pokazuję działającą wersję.”
Mikro-drill: 3 wersje jednego zdania – neutralna, pewna, empatyczna (nagrywanie telefonu, szybka autorefleksja).
Moduł 4. Relacja i zaufanie – taktyczna empatia i język bezpieczeństwa
Cel: budować „bezpieczny tor” dla mózgu rozmówcy, by słuchał i współpracował.
Treść:
• Taktyczna empatia: nazywanie perspektywy bez ocen („Brzmi, jakby…”, „Wygląda na to, że kluczowy jest termin…”).
• Pytania kalibrujące: „Co musiałoby się wydarzyć, żeby…?”, „Jak możemy to zrobić, żeby nie blokować X?”.
• Język bezpieczeństwa (SCARF):
o Status: „Chcę wykorzystać Pana/Pani ekspertyzę w…”,
o Certainty: „Plan na dziś: 3 kroki…”,
o Autonomy: „Wolisz A czy B?”,
o Relatedness: „Zrobimy to razem – ja biorę…”,
o Fairness: „Ta zmiana dotyczy wszystkich zespołów w tym samym zakresie.”
Narzędzie: Tablica fraz „do i nie rób” dla trudnych emocji (złość, lęk, rozczarowanie).
Moduł 5. Laboratorium skryptów – 5 krytycznych scen biznesowych
Cel: przełożyć wiedzę na gotowe szablony rozmów i maili.
Sceny i skrypty (mówione + mailowe):
1. Aktualizacja statusu z ryzykiem
o Otwarcie CCV, wizualizacja liczby („2 dni”), jasny next step.
2. „Nie” bez psucia relacji
o Empatia → ograniczenie → propozycja z wartością.
o „Rozumiem, że to pilne. Nie dostarczymy dziś jakościowo. Proponuję… korzyść: …”
3. Eskalacja z szacunkiem
o Fakty → wpływ → rozwiązania → prośba o decyzję (A/B).
4. „Sprzedaż” wewnętrzna pomysłu
o Problem → wartość biznesowa → koszt-braku-zmiany → pierwszy krok.
5. Feedback korygujący
o Obserwacja → wpływ → oczekiwanie → wsparcie → kontrola zrozumienia.
Materiały: 5 szablonów „kopiuj-wklej” (mówione + mail), w wersji PL.
5) Metody pracy
• Krótkie bloki wiedzy → mikro-drille (1–4 min) → natychmiastowe wdrożenie w skrypt.
• Praca w parach na realnych case’ach uczestników; sparring „lider–interesariusz”.
• Zero „gier”, tylko sytuacje z pracy.
6) Narzędzia i materiały (deliverables)
• Karta CCV + NERVO + SCARF (1 strona, checklista).
• Karta prosody (ton/akcent/pauza) + przykłady zdań-kotwic.
• 5 gotowych skryptów PL (mówione + mail).
• Tablica „Do/Don’t” dla emocji rozmówcy.
• Szablon „1-slajd update” – komunikat w pigułce.
