Kamper jako mobilny salon fryzjerski – jak prawidłowo rozliczyć amortyzację? Stanowisko Dyrektora KIS
- Wysłane przez Autor: Tomasz Kraśniewski
- Kategorie PIT
- Data 17 listopad 2026 Dodaj jako źródło
w Google
Sprawa będąca przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczyła Wnioskodawczyni prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjerskich i kosmetycznych, która w listopadzie 2022 r. nabyła pojazd typu kamper, zarejestrowany jako pojazd specjalny o przeznaczeniu kempingowym (kategoria M1). Zakup pojazdu miał na celu rozszerzenie prowadzonej działalności o świadczenie usług w formie mobilnej, poza siedzibą stacjonarnego salonu fryzjerskiego.
Jak wskazano w stanie faktycznym, przedmiotowy pojazd został wyposażony w specjalistyczną zabudowę umożliwiającą wykonywanie usług bezpośrednio w jego wnętrzu, w szczególności stanowisko fryzjerskie i kosmetyczne, instalacje elektryczne, wodne i gazowe, zbiorniki wody oraz zaplecze sanitarne. Pojazd pełni zatem funkcję mobilnego punktu usługowego, a jego przemieszczanie służy przede wszystkim zmianie miejsca wykonywania działalności gospodarczej.
Co również istotne, Wnioskodawczyni podkreśliła, że kamper wykorzystywany jest wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej, średnio 2–3 razy w tygodniu, w tym do obsługi osób starszych oraz osób z niepełnosprawnościami, które mają trudności z dotarciem do salonu stacjonarnego. Dodatkowo posiada ona odrębny kamper wykorzystywany do celów prywatnych.
W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawczyni zwróciła się z pytaniem, czy prawidłowe jest zakwalifikowanie pojazdu do rodzaju 743 KŚT – „Samochody specjalne” oraz zastosowanie rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 14%, a w konsekwencji zaliczanie dokonywanych odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów – sama uważała, że tak.
Z przedstawionym stanowiskiem nie zgodził się jednak Dyrektor KIS, który w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na definicję samochodu osobowego wynikającą z art. 5a pkt 19a ustawy o PIT. Organ wskazał, że pojazd typu kamper o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, pomimo możliwości uznania go za pojazd specjalny na gruncie przepisów o ruchu drogowym, nie mieści się w katalogu wyłączeń z definicji samochodu osobowego przewidzianym w ustawie o PIT.
Następnie Dyrektor KIS odniósł się do Klasyfikacji Środków Trwałych, wskazując, że samochód typu kamper nie może zostać zaliczony do rodzaju 743 KŚT, obejmującego samochody specjalne. Zdaniem Organu główną funkcją użytkową tego rodzaju pojazdu, wynikającą z jego konstrukcji nadanej przez producenta, jest przewóz osób, natomiast wyposażenie w postaci miejsca do spania, przygotowywania posiłków czy toalety służy właśnie realizacji tej funkcji.
W konsekwencji Dyrektor KIS stwierdził, że przedmiotowy pojazd należy zakwalifikować do rodzaju 741 KŚT – „Samochody osobowe”, a odpisów amortyzacyjnych dokonywać przy zastosowaniu rocznej stawki amortyzacyjnej w wysokości 20%, zamiast wskazywanych przez Wnioskodawczynię 14%. Jednocześnie, wskazał, że zastosowanie znajdą ograniczenia w zaliczaniu odpisów amortyzacyjnych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.
Na uwagę zasługuje jednak okoliczność, że Dyrektor KIS sam przywołał objaśnienia do rodzaju 743 KŚT, zgodnie z którymi do samochodów specjalnych zaliczane są również pojazdy stanowiące objazdowe punkty usługowe. Pomimo tego Organ uznał, że kamper, którego zabudowa została dostosowana do wykonywania usług fryzjerskich i kosmetycznych bezpośrednio w jego wnętrzu, powinien zostać zakwalifikowany jako samochód osobowy.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4 listopada 2026 r. nr: 0113-KDIPT2-1.4011.639.2026.3.KD
Chcesz poszerzyć swoją wiedzę i dowiedzieć się więcej?
Zorganizuj szkolenie zamknięte dopasowane do potrzeb Twojego zespołu.
Autor: Tomasz Kraśniewski

