Ulga na ekspansję a zlecanie produkcji podwykonawcom – Dyrektor KIS odmawia prawa do odliczenia
Ulga na ekspansję, uregulowana w art. 18eb ustawy o CIT, umożliwia podatnikom dodatkowe odliczenie kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, w wysokości nieprzekraczającej 1 mln zł rocznie. Istotnym warunkiem skorzystania z preferencji jest jednak to, aby sprzedawane produkty stanowiły rzeczy wytworzone przez samego podatnika.
Czy z ulgi może zatem skorzystać przedsiębiorca, który samodzielnie projektuje produkty i organizuje ich produkcję, ale fizyczne wykonanie zleca podwykonawcom?
Tego problemu dotyczyła interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 października 2026 r. Sprawa dotyczyła spółki zajmującej się projektowaniem, organizacją produkcji i sprzedażą produktów pod własną marką. Spółka samodzielnie opracowywała koncepcje produktów, dobierała materiały, określała parametry techniczne oraz wymagania jakościowe. Fizyczne wykonanie poszczególnych komponentów, a także ich końcową kompletację i przygotowanie do sprzedaży zlecała jednak wyspecjalizowanym podmiotom zewnętrznym. Spółka ponosiła jednocześnie liczne wydatki na promocję produktów, m.in. na reklamy internetowe, pozycjonowanie stron, przygotowywanie materiałów reklamowych oraz udział w targach branżowych. Chciała potwierdzić, czy może skorzystać z ulgi na ekspansję w odniesieniu do wydatków poniesionych w latach 2023–2026. Sama argumentowała, że samo korzystanie z usług podwykonawców nie powinno pozbawiać prawa do ulgi – w końcu, jak przekonywała, to ona organizuje i kontroluje cały proces produkcyjny, ponosi ryzyko gospodarcze oraz odpowiada za finalny produkt wprowadzany na rynek pod własną marką.
Dyrektor KIS uznał jednak stanowisko spółki za nieprawidłowe, wskazując, że zgodnie z art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT produktami objętymi ulgą są wyłącznie rzeczy wytworzone przez podatnika. Skoro spółka nie wykonywała samodzielnie ani komponentów, ani końcowej kompletacji produktów, to nie prowadziła działalności produkcyjnej w rozumieniu tego przepisu. W konsekwencji Dyrektor KIS odmówił spółce prawa do ulgi na ekspansję, uznając, że sprzedawane przez nią wyroby nie stanowią produktów wytworzonych przez podatnika. Tym samym spółka nie mogła odliczyć w ramach ulgi wydatków na promocję i udział w targach, niezależnie od tego, że miały one na celu zwiększenie sprzedaży.
Co istotne, stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie NSA.
W wyroku z 16 grudnia 2025 r., II FSK 406/23, NSA rozpatrywał sprawę spółki zamierzającej wprowadzić na rynek kosmetyki, których fizyczną produkcję zlecała podmiotom zewnętrznym.
Według NSA samo opracowanie receptury czy know-how nie oznacza wytworzenia produktu w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, jeżeli na ich podstawie produkt wytwarza inny podmiot. Wynika to z wykładni językowej zwrotu użytego w art. 18eb ust. 2, według którego „Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.”. W tym kontekście, jak zauważył NSA: „produkty to rzeczy, a więc przedmioty materialne (zgodnie z definicją z art. 45 kc), co oznacza, że wytworzenie (stworzenie) przez podatnika know-how, czy też receptury, w sytuacji gdy w oparciu o nie to podmiot trzeci wytwarza produkt, nie będzie objęte ulgą”.
Analogiczne stanowisko NSA przedstawił w wyroku z 10 marca 2026 r., sygn. II FSK 798/23, dotyczącym spółki zlecającej podwykonawcom produkcję napojów według własnej receptury. Według NSA, w takiej sytuacji braku możliwości skorzystania z ulgi nie zmienia okoliczność, że finalnie produkt sprzedawany jest pod jej znakiem towarowym, skoro nie został on przez nią wytworzony.
Źródło Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 października 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.522.2026.1.ED
