Zaliczka wypłacona a zysk nieosiągnięty

(Tekst jest kontynuacją cyklu o zaliczkach w spółce komandytowej) Jak już zostało wspomniane we wcześniejszym artykule, spółka komandytowa może wypłacać swoim wspólnikom zaliczki na poczet zysku. Nie ma w tym zakresie przepisów, które ograniczają taką formę rozdysponowania zysku, co nie zmienia faktu, że rozwiązania w tym zakresie powinny być zawarte w umowie spółki. Co jednak w sytuacji, gdy spółka wypłaciła zaliczki w kwocie przewyższającej wartość wygenerowanego zysku? Przede wszystkim wspólnik, w tym przypadku komplementariusz, będzie zobowiązany do zwrotu części wypłaconych zaliczek, ponad faktycznie osiągnięty przez spółkę zysk, gdyż świadczenie to jest nienależne wspólnikowi. Zasady zwrotu powinny być określone w umowie spółki. W sytuacji konieczności zwrotu części zaliczek powstaje pytanie co z wpłaconym lub niewpłaconym podatkiem? Jak wspominałem w poprzednim artykule, występują dwie szkoły w zakresie odprowadzania PIT od zaliczek – szkoła falenicka (sądowa) i otwocka (fiskusa). W pierwszej z nich z zapłatą podatku powinniśmy wstrzymać się do momentu poznania kwoty podatku zapłaconego przez spółkę, aby móc zastosować odliczenie z art. 30a ust. 6a ustawy o CIT. Druga natomiast mówi, że PIT powinien być pobierany od każdej z wypłat bez pomniejszenia, a po poznaniu kwoty podatku zapłaconego przez spółkę podatnik powinien wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty. Biorąc pod uwagę te koncepcje powstają dwie możliwości:

1. Spółka zastosowała się do stanowiska sądownictwa i nie pobierała podatku od zaliczek na bieżąco – w takim przypadku, po obliczeniu podatku spółki zgodnie z art. 19 ustawy o CIT znany będzie zysk przypadający na wspólników w tym komplementariuszy. Zatem po zwrocie nienależnej części i dokonaniu odliczenia z art. 30a ust. 6a ustawy o PIT płatnik wpłaci podatek we właściwej wysokości do US (jest to zarazem kolejny argument, który przemawia za słusznością podejścia sądów w tej materii).

 

2. Spółka zastosowała się do stanowiska organów podatkowych i wpłacała podatek bez odliczeń od każdej z wypłaconych zaliczek w wysokości 19% – w takim przypadku, organy podatkowe wskazują, że komplementariusz po zakończeniu roku podatkowego spółki komandytowej będzie uprawniony do – bez składania zeznania i bez uwzględniania podatku w składanych zeznaniach – wystąpienia z wnioskiem stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 Ordynacji podatkowej Na ten sposób postępowania wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach indywidualnych z dnia 19 kwietnia 2021 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.59.2021.1.MR oraz z dnia 10 sierpnia 2021 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.492.2021.2.AK.

Podsumowując, wszystko zależne jest od tego, którą z koncepcji zastosuje spółka w zakresie  odprowadzeniu podatku. W tym przypadku, znów koncepcja podkreślana przez sądownictwo wydaje się bardziej rozsądne, gdyż wstrzymanie się z zapłatą PIT do końca roku podatkowego spółki daje możliwość zastosowania odliczenia oraz ustalenia kwoty zysku przypadającego na poszczególnych wspólników w odpowiedniej wysokości (ewentualny zwrot nienależnej części).