Biologiczny środek ochrony mienia – czyli kot w kosztach podatkowych
Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.
W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów).
Co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność i to podatnik ma obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością. W przypadku interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 kwietnia 2026 roku, nr: 0113-KDIPT2-1.4011.108.2026.2.RK podatnik wskazał na wydatki związane z utrzymaniem kota (zakup karmy, opieka profilaktyczna weterynaryjną). Podatnik prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznych prac na wysokości uzasadniał konieczność wydatków związanych z kotem tym, że kluczowym narzędziem jego pracy jest sprzęt ochrony indywidualnej (SOI) służący do zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości (m.in. liny, szelki, amortyzatory, pętle alpinistyczne), które muszą być chronione przed czynnikami mechanicznymi i chemicznymi, a uszkodzenie struktury włókien np. poprzez przegryzienie przez gryzonie dyskwalifikuje sprzęt z dalszego użytkowania. W celu ochrony składników majątku przed zniszczeniem podatnik nabył więc kota, który pełni funkcję biologicznego środka ochrony mienia przed szkodnikami.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko podatnika i stwierdził, że wydatki poniesione na utrzymanie kota nie będą miały ścisłego i niebudzącego wątpliwości związku z prowadzoną działalnością gospodarczą niemniej jednak kot będzie pełnił w działalności gospodarczej funkcję biologicznego środka ochrony mienia przed szkodnikami i zapobiega fizycznemu zniszczeniu (przegryzieniu) tekstylnych elementów sprzętu SOI. Zatem wydatki na utrzymanie kota mogą być w tej konkretnej sprawie zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
