Kosmetyki, odzież, jedzenie, książki, elektronika i karma dla królików – jakie wydatki twórca internetowy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Sprawa będąca przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczyła możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z prowadzeniem specjalistycznych serwisów internetowych oraz tworzeniem treści tekstowych, fotograficznych, dźwiękowych i filmowych.
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której rozwija serwisy internetowe i tworzy publikacje mające przynosić przychody m.in. z reklam, programów afiliacyjnych, artykułów sponsorowanych, monetyzacji materiałów wideo oraz sprzedaży własnych produktów cyfrowych i usług.
Przygotowywanie treści wymaga nabywania produktów i usług, które następnie są wykorzystywane w artykułach, poradnikach, testach, recenzjach, rankingach, zdjęciach i materiałach filmowych. Wnioskodawca zamierzał zaliczać do kosztów uzyskania przychodów m.in. wydatki na produkty spożywcze, środki czystości, książki i audiobooki, rośliny i materiały ogrodnicze, materiały i narzędzia do projektów DIY, abonamenty streamingowe, elektronikę, zegarki, wyposażenie domu, produkty dla królików, odzież, obuwie i kosmetyki. Zapytał również o możliwość rozliczania kosztów opieki weterynaryjnej, posiłków w recenzowanych restauracjach oraz wyjazdów łączących działalność gospodarczą z aktywnością prywatną.
Wnioskodawca wskazał, że zakupy będą wykorzystywane do przygotowywania konkretnych publikacji, a ich związek z działalnością będzie dokumentowany m.in. fakturami, zdjęciami, nagraniami, notatkami z testów i opublikowanymi materiałami. W przypadku niektórych wydatków zamierzał stosować określone proporcje, uwzględniające także wykorzystanie prywatne.
Dyrektor KIS w większości zgodził się ze stanowiskiem wnioskodawcy, kwestionując jedynie możliwość zaliczenia do kosztów wydatków na opiekę weterynaryjną oraz stosowania z góry ustalonych proporcji przy rozliczaniu posiłków i wyjazdów o charakterze mieszanym.
Organ zgodził się na zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na produkty spożywcze wykorzystywane do przygotowywania przepisów, testów, zdjęć i filmów, a także na środki czystości kupowane w celu przeprowadzania testów i porównań. Za uzasadnione uznał również wydatki na książki, e-booki, audiobooki i abonamenty czytelnicze, jeżeli służą przygotowywaniu recenzji, rankingów, zestawień oraz materiałów filmowych. Podobnie ocenił wydatki na rośliny i materiały ogrodnicze wykorzystywane w poradnikach oraz materiały zużywane lub trwale przetwarzane podczas realizacji projektów DIY, a także narzędzia i urządzenia potrzebne do ich przygotowywania.
Pozytywnie oceniono również wydatki na abonamenty streamingowe i odpłatny dostęp do filmów i seriali, a także elektronikę, zegarki, urządzenia i wyposażenie domu nabywane w celu przygotowania testów, porównań i recenzji. Organ zaakceptował ponadto możliwość rozliczania wydatków na produkty i akcesoria dla królików, odzież, obuwie, akcesoria użytkowe i kosmetyki, jeżeli są nabywane na potrzeby konkretnych publikacji, testów lub recenzji.
Dyrektor KIS nie zgodził się natomiast na zaliczenie do kosztów wydatków na opiekę weterynaryjną nad królikami, przyjęcie stałej 50-procentowej proporcji dla posiłków w recenzowanych restauracjach oraz automatyczne rozliczanie w wysokości 50% wydatków na wyjazdy o mieszanym, zawodowo-prywatnym charakterze i 25% kosztu wspólnego pokoju.
W przypadku opieki weterynaryjnej organ zwrócił uwagę, że wydatki na wizyty, badania, diagnostykę i inne świadczenia byłyby ponoszone również wtedy, gdyby wnioskodawca nie prowadził działalności polegającej na publikowaniu treści internetowych. Podstawowym celem tych wydatków jest bowiem zapewnienie odpowiedniej opieki nad prywatnymi zwierzętami. Sam fakt, że doświadczenia związane z leczeniem królików zostaną następnie wykorzystane do przygotowania publikacji, nie zmienia osobistego celu poniesienia tych wydatków. W konsekwencji organ uznał, że wydatki na opiekę weterynaryjną nie będą mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów.
Nieprawidłowe uznano również stanowisko dotyczące zaliczania do kosztów 50% wydatków na własne posiłki i napoje bezalkoholowe w recenzowanych restauracjach. Organ nie zakwestionował samej możliwości przygotowywania recenzji gastronomicznych w ramach działalności gospodarczej. Nie zaakceptował jednak automatycznego rozliczania połowy ceny każdego posiłku. Jak wskazano w interpretacji: „Art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stałego procentowego odliczenia ceny posiłku recenzowanego przez twórcę internetowego. Z opisu nie wynika sposób ustalenia, że właśnie połowa wydatku odpowiada wykorzystaniu gospodarczemu. Przyjęcie ograniczenia kosztu do 50% z ostrożności nie stanowi samoistnej podstawy podatkowej takiego podziału.”
Podobnie oceniono wyjazdy łączące przygotowywanie publikacji z aktywnościami prywatnymi. Organ wskazał, że wydatki związane z przygotowywaniem materiałów podczas podróży mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w zakresie, w jakim ich poniesienie jest związane z działalnością gospodarczą. Samo przeznaczenie co najmniej połowy aktywnego czasu wyjazdu na działalność nie przesądza jednak, że dokładnie 50% każdego wydatku na przejazd, nocleg czy inne świadczenie zostało poniesione w celu osiągnięcia przychodów.
Również przyjęcie, że 25% ceny wspólnego pokoju stanowi koszt podatkowy, wymaga wykazania związku konkretnego wydatku z działalnością. Nie wystarczy zastosowanie matematycznego podziału kosztu między osoby i cele pobytu. W konsekwencji organ nie zaakceptował przedstawionej metody automatycznego stosowania wskazanych proporcji.
Dyrektor KIS potwierdził możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów tej części wydatków na produkty i usługi, która jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, również wtedy, gdy produkty te służą częściowo celom osobistym. Jak wskazał organ: „Nie można zatem uznać, że sam fakt zastosowania kosmetyku na własne potrzeby podczas przeprowadzania testu przesądza o osobistym charakterze całego wydatku”. Organ nie zaakceptował jednak przyjmowania z góry określonych proporcji rozliczenia, które nie znajdują uzasadnienia w rzeczywistym wykorzystaniu gospodarczym konkretnego wydatku.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 20 października 2026 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.548.2026.2.AP.
