Możliwość wypłaty dywidendy przez właścicieli klubu sportowego a prawo do skorzystania z ulgi sponsoringowej
Ulga sponsoringowa jest jedną z przywilejów podatkowych wprowadzonych do ustawy o CIT z dniem 1 stycznia 2022 r. w tamach tzw. Polskiego Ładu.
Głównym motywem jej wprowadzenia było zachęcenie przedsiębiorców do wspierania podmiotów prowadzących działalność sportową, kulturalną oraz szkolnictwo wyższe i naukę. Ustawodawca zauważa wśród przedsiębiorców coraz większą tendencję do angażowania się przez nich w działalność CSR i dostrzegł potencjalne korzyści dla – na przykład – lokalnych klubów sportowych czy szkół wyższych, które poprzez dofinansowanie prowadzonej przez nie działalności w zamian za promowanie zapewniającego te środki przedsiębiorcy (czyli sponsora), w dłuższej perspektywie dokładają się do rozwoju lokalnej społeczności. Ulga pozwala na odliczenie od podstawy opodatkowania w sumie 150% poniesionych wydatków na działalność sponsoringową. Jak wyjaśnia dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych:
„Należy wyjaśnić, że dodatkowe odliczenie od podstawy opodatkowania kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę oznacza, iż w przypadku ww. wydatków na sponsorowanie, będących kosztami uzyskania przychodu na zasadach ogólnych, sponsor będzie mógł odliczyć od podstawy opodatkowania łączną kwotę 150% poniesionych wydatków (dotychczasowe 100% odliczenie + 50% ulga.)” – tak z interpretacji indywidualnej z dnia 28 czerwca 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.177.2022.2.SG.
W praktyce przedsiębiorcy najczęściej decydują się na wsparcie klubów sportowych. Jednym z warunków skorzystania z ulgi na sponsoring jest, by sponsorowany klub spełniał definicję klubu sportowego w myśl art. 28 ustawy o sporcie, a zatem nie może on działać w celu osiągnięcia zysku.
Pojawia się zatem zasadnicze pytanie – czy prawo do skorzystania z ulgi na sponsoring wyklucza fakt, że w statucie klubu obecne są postanowienia przewidujące możliwość wypłaty zysku (dywidendy) akcjonariuszom klubu. Często bowiem bywa tak, że w statucie klubu przewidziano taką możliwość, choć w praktyce właściciele klubu nigdy z niej nie skorzystali i takiego zamiaru nie mają też przy okazji pozyskania sponsora.
Organy podatkowe prezentują praktycznie jednolite, restrykcyjne podejście w tym przedmiocie, twierdząc, że już sama obecność takiego rozwiązania w statucie klubu wyklucza skorzystanie z ulgi.
Takie stanowisko Dyrektor KIS przedstawił np. w interpretacji indywidualnej z dnia 8 maja 2023 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.84.2023.1.KM:
„Pomimo faktu, że dochody uzyskiwane z tej działalności służą realizacji celów statutowych, to jednak Statut Klubu przewiduje, że zysk może zostać przeznaczony m.in. na podział dywidendy. Powyższe zdaniem Organu przesądza o tym, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z Klubem Sportowym niedziałającym w celu osiągnięcia zysku, o którym mowa w ww. art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Powyższego nie przesądza także fakt, że jak Państwo wskazują od początku istnienia Spółki dywidenda na rzecz wspólników nie była wypłacana, co wskazuje, na wyłącznie formalny charakter zapisu statutowego, podczas gdy rzeczywisty sposób przeznaczenia zysku wskazuje na to, że działalność nie ma charakteru zarobkowego.”.
Na etapie sądów administracyjnych sprawa nie jest już tak jednolita. Niektóre sądy wyrażają stanowisko równie restrykcyjne do tego, które prezentują organy. Przykładem jest niedawny wyrok WSA w Kielcach z dnia 22 stycznia 2026 r., I SA/Ke 456/25:
„W konsekwencji skarżąca nie może skorzystać z ulgi na finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 1 w związku z art. 18ee ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.p. Wpływu na powyższe stanowisko nie ma wskazanie w opisie zdarzenia przyszłego, co eksponuje skarżąca, że całość dochodów klubu faktycznie przeznaczona jest na cele statutowe oraz że umowa sponsoringu tytularnego zawiera postanowienia określające przeznaczenie przekazanych od sponsora środków. Wymaga bowiem podkreślenia, że wszelkie przepisy regulujące ulgi podatkowe, stanowiące odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle a wykładnia rozszerzająca jest niedozwolona. Zdaniem sądu, dla skorzystania z ulgi sponsoringowej okoliczność, że sponsorowany klub jest klubem, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, nie może budzić wątpliwości. Istniejący w statucie klubu zapis o możliwości przeznaczeniu zysku na dywidendę dla akcjonariuszy oraz na fundusze celowe określone uchwałą Walnego Zgromadzenia takie wątpliwości budzi.”.
Równie często pojawiają się jednak orzeczenia korzystniejsze dla podatników, zgodnie z którymi tego typu postanowienia nie przesądzają o braku możliwości skorzystania z ulgi.
Przykładem takiego orzeczenia jest wyrok WSA w Gliwicach z dnia 19 marca 2024 r., I SA/Gl 1025/23:
„W ocenie Sądu błędne jest stanowisko organu, w myśl którego sam fakt zawarcia w statucie klubu informacji o możliwości przeznaczenia zysku netto tegoż klubu na dywidendę dla akcjonariuszy, pozostałe kapitały i fundusze oraz inne cele, przesądza o działaniu przedmiotowego klubu w celu osiągnięcia zysku. Organ w zaskarżonej interpretacji wprost wskazał, że powyższa okoliczność wręcz przesądza o tym, że w nn. sprawie nie mamy do czynienia z klubami sportowymi nie działającymi z celu osiągnięcia zysku.
(…) w ocenie Sądu - z treści art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, nie wynika zakaz umieszczania w treści statutu postanowień dotyczących możliwości wypłaty zysku na rzecz akcjonariuszy klubu, aby ten był dalej uznawany za klub sportowy w rozumieniu tegoż artykułu.
(…) Istotnym w niniejszej sprawie jest również to, iż jak wskazywała skarżąca we wniosku, każdorazowo przed przekazaniem dotacji na rzecz klubu sportowego, spółka wymagać będzie uzyskania od tegoż klubu dokumentu, w którym klub oświadczy, czy zyski zostały przeznaczone na dywidendę dla akcjonariuszy. W sytuacji, w której zysk klubu byłby chociażby w części przekazany na rzecz akcjonariuszy wówczas przyjmując bezpieczne podejście spółka nie stosowałaby ulgi z art. 18ee u.p.d.o.p. Natomiast wyłącznie w sytuacji, w której kluby sportowe oznajmiłyby, iż nie przeznaczały żadnych zysków na rzecz dywidendy dla akcjonariuszy, wówczas skarżąca skorzystałaby z przedmiotowego zwolnienia, o którym mowa w art. 18ee ust. 1 u.p.d.o.p.”.
Z powyższego wynika zatem, że w orzecznictwie sądów administracyjnych obecne są dwa podejścia w przedmiocie tego, czy sama obecność postanowienia w statucie klubu sportowego, które przewiduje możliwość wypłaty dywidendy przez jego współwłaścicieli przekreśla prawo do skorzystania z ulgi na sponsoring z art. 18ee ustawy o CIT.
Trzeba jednocześnie podkreślić, że oczywiście wątpliwości nie budzi sytuacja, w której klub rzeczywiście wypłaca zysk w formie dywidendy. Wówczas prawo do skorzystania z ulgi jest niemożliwe.
