NSA: LEGO jako wystrój biura nie jest kosztem przedsiębiorcy
Sprawa zaczęła się od wniosku o interpretację indywidualną złożonego przez doradcę podatkowego prowadzącego własną kancelarię. Wynajmował on biuro, w którym przyjmował klientów i udzielał porad podatkowych. Biuro było wykorzystywane wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej. Wnioskodawca ponosił typowe wydatki związane z jego funkcjonowaniem, takie jak czynsz, zakup mebli biurowych i wyposażenia.
W celu uatrakcyjnienia wyglądu biura i stworzenia przyjemnej atmosfery dla klientów doradca umieścił w kancelarii zestawy LEGO ze swojej prywatnej kolekcji. Zestawy te pełniły funkcję dekoracyjną, ale były również dostępne dla klientów, w tym dzieci towarzyszących im podczas wizyt. Podatnik wskazywał, że klienci reagowali na nie pozytywnie, interesowali się nimi, a w przypadku klientów z dziećmi klocki pozwalały dzieciom zająć czas w trakcie rozmowy rodziców z doradcą.
Doradca planował zakup kolejnych zestawów LEGO, które po złożeniu miały zostać umieszczone w biurze. Cena pojedynczych zestawów nie miała przekraczać 10.000 zł netto. Podatnik zaznaczył, że zestawy nie będą bezpośrednio wykorzystywane do świadczenia usług doradztwa podatkowego, ale będą wpływały na pozytywny wizerunek kancelarii, komfort klientów i potencjalnie na pozyskanie nowych klientów.
We wniosku podatnik argumentował, że wydatek na zakup takich zestawów powinien stanowić koszt uzyskania przychodów. Jego zdaniem zakup LEGO nie miał charakteru reprezentacyjnego, ponieważ nie służył podkreśleniu okazałości ani wystawności kancelarii. Był to wydatek na wystrój wnętrza, mający poprawiać atmosferę w kancelarii i dobre samopoczucie klientów, co pośrednio mogło zachęcać ich do ponownego korzystania z usług lub polecania kancelarii innym osobom.
Dyrektor KIS nie zgodził się z tym stanowiskiem. W interpretacji indywidualnej z 18 kwietnia 2025 r., nr 0114-KDIP3-1.4011.166.2025.3.AK, uznał stanowisko doradcy podatkowego za nieprawidłowe.
Organ nie dostrzegł związku przyczynowo-skutkowego między zakupem LEGO pełniącego funkcję dekoracyjną i rozrywkową a zwiększeniem przychodów z doradztwa podatkowego. Organ uznał, że posiadanie takich zestawów w kancelarii i zakup kolejnych w celu powiększenia kolekcji, udekorowania biura oraz zapewnienia rozrywki klientom lub ich dzieciom nie może być traktowany jako wydatek niezbędny i poniesiony w celu osiągnięcia przychodów. Ewentualny związek z działalnością gospodarczą określił jako iluzoryczny.
Doradca zaskarżył interpretację do WSA, który jednak oddalił skargę. Podobnie jak organ, również nie dostrzegł on wystarczającego związku przyczynowo-skutkowego między wydatkiem a przychodem. Zdaniem WSA, wydatek w postaci zakupu klocków LEGO miał charakter ogólny, potencjalny i hipotetyczny. Opierał się na osobistych doświadczeniach podatnika oraz subiektywnym odbiorze reakcji klientów na kolekcję klocków, bez wykazania rzeczywistego wpływu takiego elementu wystroju na przychody jego kancelarii.
Ostatecznie sprawa trafiła do NSA, który jednak oddalił skargę kasacyjną. Sąd podzielił ocenę Dyrektora KIS i WSA, wskazując, że zakup zestawów LEGO przez doradcę podatkowego realizował przede wszystkim jego potrzeby osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością.
NSA przyznał, że zapewnienie klientom komfortu i pozostawienie pozytywnego wrażenia jest istotnym elementem prowadzenia działalności gospodarczej. Nie oznacza to jednak, że każdy element wystroju biura może być kosztem podatkowym. Jak wskazał NSA:
„Jakkolwiek zatem, za związane z prowadzoną działalnością można uznać standardowe wyposażenie poczekalni, holu czy miejsca obsługi klientów w rośliny doniczkowe, kwiaty cięte, elementy wystroju świątecznego, czy akwarium, tak za niestandardowe, z punktu widzenia działalności doradczej, należy uznać prezentowanie kolekcji takich jak w niniejszej sprawie. Sąd pierwszej instancji słusznie ocenił związek między wskazanymi przez skarżącego wydatkami a przychodem, jako czysto potencjalny i hipotetyczny. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zakup zestawów klocków LEGO przez doradcę podatkowego należy traktować jako zakup na potrzeby osobiste, niezwiązane z prowadzoną działalnością.”.
Źródło: Wyrok NSA z 23 lipca 2026 r., sygn. akt II FSK 349/26
Z treścią wyroku można zapoznać się pod tym linkiem:
