Sprzedaż waluty obcej przez kantor nie podlega podatkowi od sprzedaży detalicznej

Sprzedaż waluty obcej przez kantor nie podlega podatkowi od sprzedaży detalicznej. Powyższe stanowisko potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej z 25 listopada 2021 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4019.8.2021.1.PK. We wspomnianej powyżej indywidualnej interpretacji podatkowej Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego, która w ramach swojej działalności gospodarczej prowadzi zakup oraz sprzedaż walut obcych. Waluty sprzedawane są przez Wnioskodawcę na rzecz m.in.:

• osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej,
• osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą, które nabywają waluty obce bez związku z tą działalnością.

Wnioskodawca wskazał, że przychody z tytułu sprzedaży walut obcych przekraczają ustawowy próg wynikający z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o podatku od sprzedaży detalicznej („ustawa o PSD”) w wysokości 17 000 000 zł. W związku z powyższym Wnioskodawca zadał pytanie czy sprzedaż walut obcych na rzecz konsumentów podlega opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Zdaniem Wnioskodawcy, aby przychód został opodatkowany podatkiem od sprzedaży detalicznej powinny zostać łącznie spełnione poniższe warunki:

1. źródłem przychodu jest sprzedaż detaliczna, zdefiniowana w art. 3 pkt 5 ustawy o PSD;
2. przedmiotem sprzedaży detalicznej są towary, których definicję ustawodawca zawarł w art. 3 pkt 6 ustawy o PSD;
3. sprzedaż detaliczna prowadzona jest przez sprzedawcę detalicznego, zdefiniowanego w art. 3 pkt 4 ustawy o PSD;
4. wartość przychodu z tytułu sprzedaży detalicznej przekracza ustawowy próg, o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o PSD;
5. sprzedaż detaliczna nie jest objęta jednym z wyłączeń, o których mowa w art. 7 ustawy o PSD.

Według Wnioskodawcy, waluty obce, które są przedmiotem sprzedaży nie stanowią towaru, o którym mowa w art. 3 pkt 6 ustawy o PSD. W swojej argumentacji wnioskodawca wskazuje, że waluty obce będące przedmiotem sprzedaży powinny być rozpatrywane z cywilistycznego punktu widzenia. W związku z tym, według Spółki ww. waluty są jednostkami pieniężnymi, które są przedmiotami niematerialnymi, a zatem nie wchodzą w zakres definicji towaru ww. przepisu. W opisywanej indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z Wnioskodawcą wskazując, że waluty obce nie stanowią towaru na gruncie ustawy o PSD i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej. Nasz komentarz Na wstępie należy zaznaczyć, że art. 3 pkt 6 ustawy o PSD wskazuje, że towarem w rozumieniu tej ustawy są wyłącznie rzeczy ruchome lub ich części. Waluty obce należy pod tym kątem rozpatrywać jako pieniądze tj. jednostki pieniężne a nie znaki pieniężne. Powszechnym stanowiskiem w doktrynie prawa cywilnego jest fakt, że jednostki pieniężne chociaż mają swoją materialną postać to w rzeczywistości stanowią szczególny rodzaj rzeczy, gdyż ich wartość nie wynika z ich fizycznych właściwości a z praw jakie reprezentują. Na tej podstawie uznaje się, że pieniądze (w tym waluty obce) są rzeczami niematerialnymi, a zatem nie mogą stanowić rzeczy ruchomej lub jej części. W związku z powyższym należy zgodzić się Wnioskodawcą i organami podatkowymi, że waluty obce nie powinny być rozpatrywane jako towar w rozumieniu ustawy o PSD a co za tym idzie nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem od sprzedaży detalicznej.