Faktoring a koszty finansowania dłużnego
- Wysłane przez Autor: Patrycjusz Serafin
- Kategorie CIT
- Data 5 maj 2026
W ostatnich latach faktoring wierzytelności cieszy się coraz większą popularnością. Cesja posiadanych przez nas wierzytelności wobec kontrahentów na rzecz faktora powoduje niemal natychmiastowy wpływ należnej nam od nabywców sprzedawanych towarów lub usług gotówki, co pozwala na szybszy obrót środkami.
Faktoring powoduje jednak określone skutki dla faktoranta (zbywcy wierzytelności) na gruncie przepisów ustawy o CIT oraz PIT dotyczących kosztów finansowania dłużnego.
Stosownie bowiem do poglądu wyrażanego przez sądy administracyjne, w tym NSA, koszty ponoszone w związku z zawartymi umowami faktoringu właściwego (pełnego) wprawdzie nie stanowią kosztów finansowania dłużnego, wobec czego nie podlegają ograniczeniom, o jakich mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT (tak wyrok NSA z 3 października 2023 r., II FSK 391/22), to już w przypadku faktoringu niepełnego, wedle NSA w przywołanym wyroku, mamy do czynienia z finansowaniem dłużnym, w związku z czym koszty uzyskania tego finansowania będą podlegały limitom z art. 15c ustawy o CIT.
Powyższy pogląd NSA przyjął się także w najnowszym orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych. Przykładowo WSA w Warszawie w wyroku z 21 sierpnia 2025 r., III SA/Wa 1027/25 wskazał:
„Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności rozpoznawanej sprawy, w której mamy do czynienia z faktoringiem właściwym pełnym, nie można w tym przypadku mówić o klasycznym finansowaniu dłużnym, gdyż faktor otrzymuje w zamian prawo majątkowe w postaci żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego. Kwota przekazana przez faktora stanowi ekwiwalent za to, że przedsiębiorca nieodwracalnie zrzekł się przysługującego mu prawa majątkowego. W przypadku cesji wierzytelności bilans przedsiębiorcy nie ulega zmianie. Zmienia się wyłącznie podmiot, który płaci za wykonane przez przedsiębiorcę świadczenie. Nie są to zatem środki stanowiące przedmiot udzielonego danemu przedsiębiorcy finansowania dłużnego, z jakimi mamy do czynienia w przypadku pożyczki, kredytu, leasingu czy choćby faktoringu niewłaściwego (niepełnego). Przedsiębiorca w przypadku faktoringu właściwego (pełnego) nie korzysta z obcego kapitału na takich zasadach jak w przypadku ww. umów.”.
Niestety, mniej korzystne są w tym zakresie organy podatkowe. Dyrektor KIS w wydawanych przez siebie interpretacjach indywidualnych twierdzi, że koszty ponoszone w związku z umowami faktoringu, tak pełnego, jak i niepełnego, stanowią zapłatę za udostępnienie środków i korzystanie z nich, wobec czego do obu modeli umowy faktoringu winny mieć zastosowanie limity z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT. Przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 25 lutego 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.666.2024.2.RK czytamy:
„Z opisu sprawy wynika, że koszty ponoszone w związku z umowami faktoringu (dyskonto, odsetki faktoringowe oraz inne opłaty i prowizje) stanowią zapłatę za udostępnienie środków i korzystanie z nich. Oznacza to, że ponoszone koszty - o wartości dyskonta, odsetek oraz innych opłat i prowizji uzyskiwanych przez Faktorów w ramach faktoringu - stanowią koszty finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 updop i należy je brać ich pod uwagę przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 3 ustawy o CIT, która zgodnie z ust. 2 w zw. z ust. 1 tego przepisu zwiększa dochód (zmniejsza stratę) PGK X.
Wypłacane dyskonto, odsetki faktoringowe oraz inne opłaty i prowizje stanowi wynagrodzenie należne w zamian za przystąpienie do transakcji faktoringu. Wypłata dyskonta, odsetek oraz innych opłat i prowizji na rzecz podmiotów świadczących usługi faktoringu stanowi dla Spółki koszt związany z uzyskaniem środków finansowych i z korzystaniem z nich. Zatem, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.”.
Źródła:
Wyrok NSA z 3 października 2023 r., II FSK 391/22, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/A56550AEF0
Wyrok WSA w Warszawie z 21 sierpnia 2025 r., III SA/Wa 1027/25, https://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/9EFB60AA8A
Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 25 lutego 2025 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.666.2024.2.RK https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/628106
