Faktoring może być przeszkodą dla estońskiego CIT

Jednym z warunków korzystania z ryczałtu od dochodów spółek jest utrzymywanie poziomu przychodów pasywnych na poziomie niższym niż 50% ogółu przychodów w skali roku. 

Zdaniem organów podatkowych do przychodów pasywnych należy zaliczać także zbycie wierzytelności faktorowi. 

Mimo kilku korzystnych wyroków sądów administracyjnych, organy podatkowe nadal wydają niekorzystne interpretacje indywidualne – najnowszą omówimy poniżej.  

Zdaniem Dyrektora KIS środki uzyskiwane od faktora w wyniku umowy faktoringu stanowią przychód z wierzytelności zaliczany do przychodów pasywnych. 

Takie stanowisko Dyrektora KIS zajął m.in. w interpretacjach indywidualnych z: 

• 16 czerwca 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.202.2024.2.AW, 
• 17 maja 2024 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.143.2024.2.BS i 0111-KDIB2-1.4010.115.2024.3.AR, 
• 10 listopada 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-2.4010.484.2023.2.EJ 
• 29 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDWB.4010.84.2022.2.AZE, 
• 23 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDIB1-1.4010.489.2022.1.BS, 
• 22 grudnia 2022 r. sygn. 0111-KDWB.4010.104.2022.1.AZE. 

Przykładowo w powołanej interpretacji z 16 czerwca 2024 r. Dyrektor KIS wskazał, że: „W związku z powyższym stwierdzić należy, że dokonują Państwo sprzedaży na rzecz faktora wierzytelności własnych. Zauważyć też trzeba, że sprzedaż wierzytelności własnych jest odrębnym zdarzeniem od wcześniejszych operacji gospodarczych, w wyniku których powstał przychód należny, tj. od sprzedaży towarów kontrahentom. 

Zatem w istocie uzyskują Państwo przychody ze sprzedaży wierzytelności co oznacza, że do wartości przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powinni Państwo wliczać wartość przychodów z tytułu zbycia wierzytelności własnych w ramach umowy faktoringu. W konsekwencji, jeżeli przychody z tego tytułu przekroczą 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku liczonych z uwzględnieniem kwot należnego podatku od towarów i usług, to nie będą Państwo mogli skorzystać z ryczałtu od dochodów spółek, jako formy opodatkowania prowadzonej działalności gospodarczej. 

Podkreślić należy, że zarówno w ramach faktoringu mieszanego jak i faktoringu niepełnego dochodzi do sprzedaży wierzytelności, zatem bez względu na zawarty rodzaj umowy faktoringu przychody z tego tytułu są wliczane do struktury przychodów, o której mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.    

Tym samym nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że na potrzeby weryfikacji prawa do stosowania ryczałtu od dochodów spółek zgodnie z art. 28I ustawy o CIT, do wartości przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o CIT nie powinni Państwo wliczać wartości przychodów z tytułu zbycia wierzytelności własnych (pochodzących ze sprzedaży towarów) w ramach umowy faktoringu. Bez znaczenia pozostaje także rodzaj umowy faktoringu, który będą Państwo zawierali.”. 

W większości dotychczasowych przypadków sądy administracyjne orzekały na korzyść podatników. Na to, że w wyniku faktoringu wierzytelności własnych, po stronie spółki jako faktoranta nie powstanie przychód pasywny wskazały: 

- WSA w Gliwicach w wyroku z 27 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Gl 1124/23, 

- WSA w Warszawie w wyrokach z: 

• 6 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 627/23, 
• 29 czerwca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 553/23. 
• 6 lipca 2023 r. sygn. akt III SA/Wa 627/23. 

Był też wyrok niekorzystny, na który chętnie powołuje się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. 

Do innych wniosków doszedł WSA w Bydgoszczy w wyroku z 21 lutego 2024 r. sygn. akt I SA/Bd 24/24. Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, że „Wierzytelność zatem jako prawo majątkowe może stanowić przedmiot obrotu, a jej odpłatne zbycie powoduje powstanie przychodu w rozumieniu u.p.d.o.p. Przychód z odpłatnego zbycia wierzytelności powstaje zarówno wtedy, gdy przedmiotem zbycia jest wierzytelność obca, to jest nabyta przez zbywcę (wierzytelności) od innego podmiotu, jak i wówczas, gdy podatnik sprzedaje własną wierzytelność (por. wyrok WSA we Wrocławiu 30 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 321/19). Przychód uzyskany w wyniku sprzedaży własnej wierzytelności faktorowi stanowi odrębną kategorię przychodu od przychodu z tytułu pierwotnie zawartej transakcji (w związku z którą powstała ta wierzytelność). Wierzyciel w takiej sytuacji otrzymuje wynagrodzenie od podmiotu trzeciego za zbytą wierzytelność, które nie stanowi jednak kwoty tytułem spłaty wierzytelności przez pierwotnego dłużnika (por. wyrok NSA z dnia 18 października 2022 r., sygn. akt II FSK 393/20; wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 września 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2488/19). Odpłatne zbycie wierzytelności przyszłej oznacza uzyskanie przychodu w postaci ceny (kwoty) określonej w umowie cesji tej wierzytelności, nie zaś wartości samej wierzytelności. Tym samym przychód z tytułu sprzedaży wierzytelności powinien zostać ustalony w wysokości odpowiadającej cenie zawartej w umowie sprzedaży wierzytelności.” 

Wyrok ten przypadł „do gustu” organom podatkowym, ponieważ w całości zgodził się z nim Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2026 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.264.2026.2.SG. 

Chcesz bezpiecznie wdrożyć estoński CIT w swojej spółce? Napisz do mnie maila!