Importer zapłacił VAT, ale go nie odliczy? KIS o imporcie materiałów powierzonych

Import towarów własnych nieraz budzi wątpliwości w zakresie rozliczenia VAT. Jeszcze ciekawiej robi się w przypadku importu materiałów powierzonych, które nie należą do importera. Może się zdarzyć, że podatnik występuje jako importer i ponosi ciężar VAT z tytułu importu, ale nie ma prawa do jego odliczenia. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 17 września 2026 r. (nr 0112-KDIL1-3.4012.416.2026.2.KK) potwierdził, że taki scenariusz jest możliwy.

Stan faktyczny

Spółka prowadzi działalność w zakresie produkcji odzieży. W ramach współpracy z kontrahentem z Wielkiej Brytanii importuje do Polski materiały, przede wszystkim tkaniny, które następnie wykorzystuje do produkcji gotowych wyrobów.

Importowane materiały są zgłaszane przez Spółkę do procedury dopuszczenia do obrotu. Spółka występuje jako importer – to na niej spoczywa obowiązek dokonania formalności związanych z importem oraz rozliczenia i zapłaty VAT z tytułu importu. Jednocześnie importowane materiały nie stają się własnością Spółki, lecz przez cały czas pozostają własnością zagranicznego kontrahenta.

Po przywozie do Polski materiały są poddawane obróbce – Spółka wykorzystuje je do wykonania zleconych usług produkcyjnych. Po zakończeniu procesu produkcyjnego powstałe z powierzonych materiałów wyroby są wywożone z Polski poza terytorium Unii Europejskiej.

Jedynym udziałowcem wnioskodawcy jest spółka szwedzka, na rzecz której polska Spółka świadczy usługi szycia. To spółka szwedzka nawiązała współpracę z kontrahentem z Wielkiej Brytanii, który dostarcza materiały bezpośrednio do Polski. Za wykonaną usługę szycia polska Spółka wystawia fakturę na spółkę szwedzką.

Pytanie podatnika

Spółka powzięła zatem wątpliwość, czy pomimo tego, że nie jest właścicielem importowanych materiałów, przysługuje jej prawo do odliczenia VAT z tytułu ich importu, skoro występuje jako importer i wykorzystuje te materiały w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stanowisko KIS oparte na stanowisku TSUE

Organ wskazał, że zgodnie z art. 86 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Przy czym – stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy – w przypadku importu towarów kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego.

Obie wskazane przesłanki wnioskodawca spełnił. Nasuwa się zatem oczywiste pytanie – skoro spełnia warunki ustawowe, to w czym tkwi problem? KIS odpowiada – w wykładni TSUE.

Organ powołał się mianowicie na dwa orzeczenia:

wyrok TSUE z 25 czerwca 2015 r., C-187/14, DSV Road,

postanowienie TSUE z 8 października 2020 r., C-621/19, Weindel Logistik Service.

Z powołanych orzeczeń wynika przede wszystkim, że samo zapłacenie VAT przy imporcie nie daje jeszcze importerowi prawa do jego odliczenia. Istotne jest, aby import miał rzeczywisty związek z jego działalnością opodatkowaną – w szczególności, aby koszty związane z importem znajdowały odzwierciedlenie w cenie towarów lub usług sprzedawanych przez importera.

Gdzie pojawił się problem?

W przedmiotowej sprawie podatnik planuje uwzględnić w cenie świadczonych usług dodatkowe koszty związane z importem materiałów powierzonych, m.in. koszty związane z odprawą celną, zabezpieczeniem, ubezpieczeniem i magazynowaniem. W cenie usługi nie zostanie jednak uwzględniona wartość samych powierzonych materiałów, ponieważ Spółka nie będzie w żadnym momencie ich właścicielem ani właścicielem wyrobów końcowych.

W konsekwencji Dyrektor KIS uznał, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia VAT od importu.

W przedmiotowej interpretacji KIS wskazał przy tym, że w celu odliczenia VAT od importowanych towarów konieczne jest łączne spełnienie dwóch warunków:

podatnik posiada prawo do dysponowania towarem jak właściciel oraz
koszt towarów ma bezpośredni wpływ na działalność gospodarczą tego podatnika.

Brak własności nie zawsze oznacza brak prawa do odliczenia

Warto przy tym zwrócić uwagę na interpretację Dyrektora KIS z 21 lutego 2024 r. (nr 0111-KDIB3-3.4012.488.2023.1.MW), w której organ dopuścił odliczenie VAT importowego, mimo że na moment importu podatnik nie posiadał jeszcze prawa do dysponowania towarem jak właściciel.

Stan faktyczny był jednak odmienny – towary trafiały do magazynu konsygnacyjnego, a prawo do dysponowania nimi jak właściciel przechodziło na Spółkę dopiero w momencie ich pobrania z magazynu. Importowane towary były następnie wykorzystywane przez Spółkę w prowadzonej działalności opodatkowanej VAT.