Jak wykazać umowę spółki niebędącej osobą prawną w Informacji TPR?

Raportowanie transakcji kontrolowanych w Informacji TPR od lat budzi wiele praktycznych pytań podatników. Jednym z problematycznych obszarów pozostają umowy spółek niebędących osobami prawnymi oraz umowy wspólnego przedsięwzięcia. Ministerstwo Finansów w opracowaniu „TPR - pytania i odpowiedzi” z października 2025 r. doprecyzowało sposób wykazywania takich zdarzeń w formularzu TPR, wskazując zarówno właściwą kategorię transakcji, jak i zasady ustalania poszczególnych wartości. 

Właściwa kategoria w Informacji TPR 

Transakcje dotyczące spółek niebędących osobami prawnymi, wspólnych przedsięwzięć lub podobnych umów należy wykazać w kategorii 3101. Obejmuje ona zarówno klasyczne spółki osobowe, jak i bardziej elastyczne formy współpracy gospodarczej. 

Podatnik musi dodatkowo wskazać rodzaj umowy, wybierając z listy rozwijanej odpowiednią opcję, czyli albo umowę spółki niebędącej osobą prawną, albo umowę wspólnego przedsięwzięcia. Ma to znaczenie dla prawidłowej identyfikacji charakteru relacji pomiędzy podmiotami powiązanymi. 

Jakie dane należy wykazać? 

W przypadku kategorii 3101 podatnik zobowiązany jest do uzupełnienia kilku kluczowych pól. Są to przede wszystkim: 

• wartość transakcji,  

• wartość wkładów ogółem,  

• wartość wkładów przypadających na wspólnika,  

• rodzaj udziału,  

• procentowy udział.  

Prawidłowe określenie tych danych ma zasadnicze znaczenie dla poprawności całego raportowania TPR. 

Wypłata zysku nie podlega raportowaniu 

Szczególnie ważne jest stanowisko Ministerstwa Finansów dotyczące wypłaty zysku ze spółki niebędącej osobą prawną. Resort wyraźnie wskazał, że wypłata zysku wspólnikom oraz otrzymanie zysku przez wspólnika nie stanowi transakcji kontrolowanej. Tym samym zdarzenia te nie podlegają wykazaniu w Informacji TPR. To istotna wskazówka praktyczna, ponieważ część podatników błędnie traktowała dystrybucję zysku jako odrębną transakcję wymagającą raportowania. 

Komentarz eksperta 

Praktyka raportowania TPR pokazuje, że największe problemy w obszarze spółek niebędących osobami prawnymi wynikają nie z samej kwalifikacji transakcji, lecz z błędnego rozumienia „wartości wkładów” i zakresu raportowania. Kluczowe jest prawidłowe rozróżnienie między wkładem a późniejszą dystrybucją zysku. Ministerstwo Finansów konsekwentnie potwierdza, że wypłata zysku nie stanowi transakcji kontrolowanej, co eliminuje jeden z częstszych błędów w praktyce.