Koszty wdrożenia nabytego oprogramowania mogą powiększać jego wartość początkową

Nabycie oprogramowania zazwyczaj towarzyszy analizie, czy spełnia ono wymogi kwalifikacji jako wartości niematerialnej i prawnej, o której mowa w art. 16b ust. 1 ustawy z 5 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: ustawa o CIT).  

Po weryfikacji, czy oprogramowanie nadaje się do gospodarczego wykorzystania, przez przewidywany okres dłuższy niż rok, pojawia się wątpliwość co do wartości początkowej, właściwej do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.   

Czy wydatki na wdrożenie oprogramowania mogą powiększać jego wartość początkową?  

Wynagrodzenia pracowników mogą zwiększać wartość początkową nabytej WNiP  

Zgodnie z art. 16g ust. 3 ustawy o CIT, cena nabycia obejmuje w szczególności m.in. koszty instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych – co wskazuje na otwarty katalog wydatków, mogących stanowić koszt nabycia wartości niematerialnej i prawnej.  

Przepis ten jednak (również z uwagi na dość ogólny charakter) nie precyzuje jakiego rodzaju mogą wydatki mogą stanowić koszt instalacji i uruchomienia oprogramowania.  

Jedynie art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wskazuje że kosztami wytworzenia mogą być koszty usług obcych, koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi.   

Na tym gruncie, Dyrektor KIS akceptuje możliwość uwzględnienia wydatków na wynagrodzenia (również pracowników) na prace związane z wdrożeniem, testami i instalacją oprogramowania – tak przykładowo w interpretacji z 8 maja 2024 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.135.2024.1.AK, czy z 16 marca 2026 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.15.2026.1.MF. 

Jak wskazano w powyższych stanowiskach, wydatki ponoszone w tym zakresie są niezbędne do przystosowania systemu do wykorzystania w działalności gospodarczej – a zatem do efektywnego przyjęcia oprogramowania do używania.  

Nie zawsze wdrożenie stanowi jedynie zwiększenie ceny nabycia  

W przypadku szczególnie skomplikowanych wdrożeń informatycznych, zakres wykonywanych prac i dostosować może jednak prowadzić do wątpliwości, czy nabyte oprogramowanie nie stanowiło wyłącznie bazy do wytworzenia przez podatnika nowych wartości niematerialnych i prawnych – odrębnych od nabytego oprogramowania.   

W rezultacie, samo nabyte oprogramowanie mogło nie mieć zdolności do gospodarczego wykorzystania przez podatnika – a zatem nie spełniać definicji WNiP zawartej w art. 16b ust. 1 ustawy o CIT – a faktycznie podatnik ponosił wydatki na wytworzenie WNiP przy wykorzystaniu usług obcych, pracy własnych pracowników, czy nabywanych licencji.   

W rezultacie, Dyrektor KIS wydaje również interpretacje, w których wskazuje się na to, że w tego rodzaju przypadkach, podatnik nie uprawniony jest w ogóle do amortyzowania wartości niematerialnych i prawnych – gdyż zostały one wytworzone, a nie nabyte przez podatnika. Stanowisko takie przedstawiono w interpretacji z 8 maja 2023 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.70.2023.2.AR.  

Konkluzje 

Co do zasady możliwe jest przyjęcie, że wydatki na usługo obce i wynagrodzenia pracowników nad wdrożeniem oprogramowania mogą powiększać wartość początkową nabywanych wartości niematerialnych. 

Natomiast w przypadku szerokiego zakresu prowadzonych prac wdrożeniowych, konieczna jest analiza, czy nie ma ryzyka, że prowadzą one do wytworzenia nowych wartości niematerialnych i prawnych – a zatem braku podstaw do podatkowej ich amortyzacji.