Leczenie implantologiczne i odbudowa protetyczna a koszty podatkowe

Sprawa dotyczyła podatnika prowadzącego działalność gospodarczą i będącego jednocześnie wspólnikiem Spółki cywilnej, w której posiadał 50% udziału w zyskach. Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży i serwisu ekspresów do kawy, sprzedaży kawy oraz akcesoriów, a także doradztwa i obsługi klientów. 

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym, działalność Spółki opiera się przede wszystkim na osobistej obsłudze klientów, prezentacji produktów oraz budowaniu długotrwałych relacji. Wnioskodawca prowadzi dziennie około 30 rozmów z klientami, szkoli ich z obsługi urządzeń, a także uczestniczy w działaniach marketingowych. Jego wizerunek jest wykorzystywany na stronie internetowej Spółki oraz w mediach społecznościowych. 

Wnioskodawca posiadał braki w uzębieniu obejmujące cztery zęby w górnej części jamy ustnej. Zalecone przez lekarza leczenie obejmowało diagnostykę stomatologiczną, tomografię komputerową, leczenie przygotowawcze, wykonanie implantów oraz odbudowę protetyczną w postaci koron. Braki w uzębieniu wpływały na wymowę Wnioskodawcy, komfort prowadzenia rozmów, uśmiech oraz pewność siebie podczas obsługi klientów i wystąpień w materiałach marketingowych.  

Wydatki związane z diagnostyką, leczeniem implantologicznym, wykonaniem implantów oraz odbudową protetyczną są i będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę, jako przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą. Wnioskodawca zamierza zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów wyłącznie w części odpowiadającej Jego udziałowi w zysku Spółki cywilnej, tj. w wysokości 50%, zgodnie z art. 8 ust. 1 i ust. 2 ustawy o PIT.  

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca zadał pytanie, czy wydatki związane z diagnostyką, leczeniem implantologicznym, wykonaniem implantów oraz koron mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do posiadanego przez niego udziału w zysku Spółki, tj. w wysokości 50%. – sam uważał, że tak. 

Z tym stanowiskiem nie zgodził się Dyrektor KIS, który wskazał, że wydatki na leczenie stomatologiczne oraz implantologiczne służą przede wszystkim zaspokojeniu osobistych potrzeb osoby, której stan uzębienia wymaga takiego leczenia. Zdaniem Organu charakteru tych wydatków nie zmienia okoliczność, że wygląd, wymowa oraz sposób komunikacji mają istotne znaczenie w działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. 

Dyrektor KIS wykazał, że Wnioskodawca nie wykazał bliżej bezpośredniego związku tego typu kosztów z możliwością uzyskiwania konkretnych przychodów. Sama eliminacja czynnika, który utrudnia zdobywanie nowych kontraktów i utrzymanie obecnych, poprawa dykcji i profesjonalnego wizerunku zwiększająca wiarygodność i efektywność komunikacji nie świadczą jeszcze o bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, natomiast wskazują na reprezentacyjny charakter tego typu kosztów. 

Końcowo Organ wskazał, że pomimo wykazania we wniosku, że wydatki na leczenie implantologiczne mają charakter zdrowotny i funkcjonalny, a w kontekście prowadzonej działalności gospodarczej służą również utrzymaniu i zabezpieczeniu zdolności do wykonywania codziennych czynności gospodarczych przez Wnioskodawcę, które wymagają intensywnej komunikacji, występowania przed klientami, prezentacji produktów i udziału w działaniach marketingowych, stwierdzić należy, że wydatki z tego tytułu są uwarunkowane  stanem zdrowia, a więc są wydatkami o charakterze osobistym. 

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Interpretacji indywidualnej z 14 lipca 2026 r. nr: 0113-KDIPT2-1.4011.467.2026.2.MZ