Moment pozyskania certyfikatu rezydencji
- Wysłane przez Autor: Diana Guzek
- Kategorie WHT
- Data 15 listopad 2026 Dodaj jako źródło
w Google
Jednym z podstawowych wymogów zastosowania preferencji wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania na gruncie WHT jest udokumentowanie rezydencji podatkowej zagranicznego kontrahenta certyfikatem rezydencji. Wynika to bezpośrednio z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten nie wskazuje jednak wprost, że płatnik musi posiadać certyfikat rezydencji już w dniu dokonania wypłaty. Nie powinno jednak budzić wątpliwości, że dokument uzyskany później może potwierdzić prawo do zastosowania preferencji podatkowej w odniesieniu do wcześniej zrealizowanej płatności.
Certyfikat rezydencji może zostać uzyskany po dokonaniu płatności
W jednej z najnowszych interpretacji indywidualnej organ podatkowy rozpatrywał sytuację polskiej spółki nabywającej od zagranicznych kontrahentów specjalistyczne usługi doradcze, obejmujące m.in. doradztwo biznesowe, strategiczne, zarządcze, finansowe, prawne i podatkowe oraz analizy rynkowe.
Spółka zasadniczo pozyskiwała certyfikaty rezydencji przed dokonaniem płatności. Zdarzały się jednak sytuacje, w których dokument był otrzymywany dopiero po wypłacie wynagrodzenia. Jednocześnie spółka dysponowała certyfikatem za poprzedni rok, a nowo uzyskany dokument potwierdzał, że kontrahent posiadał odpowiednią rezydencję podatkową również w dniu dokonania płatności.
Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w takiej sytuacji może zastosować preferencje wynikające z właściwej UPO, mimo że certyfikat rezydencji otrzymał już po przekazaniu wynagrodzenia zagranicznemu usługodawcy.
Dyrektor KIS potwierdził, że warunek udokumentowania miejsca siedziby podatnika za pomocą certyfikatu rezydencji nie oznacza obowiązku posiadania aktualnego dokumentu już w dniu dokonania wypłaty. Udokumentowanie rezydencji podatkowej może nastąpić zarówno przed dokonaniem płatności, jak i po jej dokonaniu.
Organ wyraźnie zaznaczył jednak, że w przypadku późniejszego uzyskania certyfikatu dokument ten powinien potwierdzać rezydencję podatkową zagranicznego kontrahenta za okres, w którym dokonano wypłaty.
Tym samym sama okoliczność, że certyfikat został dostarczony płatnikowi z opóźnieniem, nie przekreśla możliwości zastosowania preferencji podatkowej.
Znaczenie deklaratoryjnego charakteru certyfikatu rezydencji
Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia ma charakter prawny certyfikatu rezydencji.
Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy o CIT certyfikat rezydencji jest zaświadczeniem o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych, wydanym przez właściwy organ administracji podatkowej państwa jego siedziby.
Dokument ten potwierdza określony stan faktyczny, a nie kreuje rezydencję podatkową. Może zatem odnosić się również do okresów poprzedzających datę jego wystawienia, o ile właściwy organ administracji podatkowej potwierdza rezydencję podatnika za taki okres.
W konsekwencji należy rozróżnić datę wystawienia lub otrzymania certyfikatu od okresu, którego dokument dotyczy. Dla możliwości zastosowania preferencji w podatku u źródła kluczowe znaczenie ma to, czy certyfikat potwierdza rezydencję podatkową kontrahenta w dniu uzyskania przychodu, a nie to, czy płatnik dysponował nim w chwili przekazywania należności.
Uwaga na zasady wydawania certyfikatów rezydencji w poszczególnych państwach
W praktyce należy jednak zachować ostrożność – nie w każdym państwie administracja podatkowa dopuszcza bowiem wystawienie certyfikatu obejmującego okres poprzedzający datę jego wydania.
Zasady wydawania certyfikatów rezydencji różnią się bowiem w zależności od państwa. Niektóre administracje podatkowe potwierdzają rezydencję również za okresy przeszłe, podczas gdy w innych przypadkach uzyskanie takiego potwierdzenia może być ograniczone do określonej daty lub okresu.
Dlatego przed podjęciem decyzji o zastosowaniu preferencji podatkowej bez posiadania certyfikatu rezydencji w dniu wypłaty warto zweryfikować, czy zagraniczny kontrahent będzie w stanie uzyskać dokument potwierdzający jego rezydencję również za okres obejmujący planowaną płatność.
Jeżeli bowiem właściwy organ podatkowy nie wystawi certyfikatu obejmującego okres przeszły, późniejsze uzyskanie dokumentu może okazać się niewystarczające do zastosowania preferencji wynikających z UPO. W takim przypadku płatnik może nie być w stanie spełnić formalnego warunku udokumentowania rezydencji podatkowej, mimo że kontrahent faktycznie posiadał status rezydenta danego państwa w dniu otrzymania należności.
W konsekwencji, choć brak certyfikatu w dniu płatności nie przekreśla automatycznie możliwości zastosowania preferencji WHT, z perspektywy bezpieczeństwa podatkowego nadal rekomendowane jest pozyskiwanie tego dokumentu z odpowiednim wyprzedzeniem.
Chcesz poszerzyć swoją wiedzę i dowiedzieć się więcej?
Zorganizuj szkolenie zamknięte dopasowane do potrzeb Twojego zespołu.
Autor: Diana Guzek

