Prowizja dla zagranicznej platformy rezerwacyjnej a WHT
- Wysłane przez Autor: Jakub Augustyniak
- Kategorie WHT
- Data 13 listopad 2026 Dodaj jako źródło
w Google
Przedmiotem rozstrzygnięcia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 12 października 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.324.2026.2.MW było to, czy przewodnik turystyczny prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma obowiązek pobrać podatek u źródła od prowizji, którą potrąca mu niemiecka platforma internetowa pośrednicząca w sprzedaży jego wycieczek.
Okoliczności sprawy
Wnioskodawca (polski rezydent podatkowy) planuje prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą jako przewodnik, oferując autorskie wycieczki piesze po mieście w językach obcych. Działalność ma charakter uzupełniający wobec pracy etatowej, dlatego obsługę sprzedaży i promocji zamierza powierzyć zewnętrznej platformie internetowej prowadzonej przez niemiecką spółkę (GmbH), która nie ma w Polsce zakładu.
Platforma działa jako agent handlowy dostawców usług: w ich imieniu i na ich rzecz zawiera umowy z klientami, zarządza rezerwacjami i ich anulowaniem, pobiera płatności i przekazuje je dostawcom, obsługuje klientów (reklamacje, spory, zmiany), promuje oferty, także w mediach zewnętrznych, marketingu e-mailowym i reklamach typu pay-per-click oraz udostępnia dostawcom panel analityczny i narzędzia prognozowania sprzedaży. Wynagrodzeniem jest prowizja pobierana wyłącznie od zrealizowanych rezerwacji i potrącana z kwot wypłacanych dostawcy. Prowizja ma charakter łączny: ani warunki współpracy, ani faktury nie wyodrębniają wartości poszczególnych świadczeń. Platforma nie udostępnia partnerom certyfikatu rezydencji, a łączna kwota prowizji nie przekroczy 2 mln zł rocznie. Zdaniem wnioskodawcy świadczeniem głównym jest ułatwienie sprzedaży jego usług, a pozostałe elementy mają charakter pomocniczy.
Stanowisko organu
Organ zgodził się z wnioskodawcą. Prowizja nie mieści się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, więc organ skupił się na art. 21 ust. 1 pkt 2a. Przypomniał, że katalog ten jest otwarty, ale świadczenie niewymienione wprost mieści się w nim tylko wtedy, gdy cechy charakterystyczne dla usług wymienionych w przepisie przeważają nad cechami innych świadczeń, a o kwalifikacji decyduje rzeczywista treść czynności, a nie ich nazwa.
Kluczowa okazała się ocena kompleksowa. Usługi platformy tworzą jedno, integralne świadczenie, którego nie należy sztucznie dzielić. Świadczeniem głównym jest pośrednictwo w sprzedaży usług przewodnika (rezerwacja wycieczek), a obsługa klienta, rozliczanie płatności i działania marketingowe są wobec niego pomocnicze. Istotą pośrednictwa jest doprowadzenie do zawarcia umowy z klientem i jej realizacji - czym różni się ono od usług doradczych, reklamowych czy badania rynku, których sednem jest pozyskanie informacji, porad lub opinii albo informowanie o towarach i ich zaletach. Organ podkreślił też, że prowizja jest kwotą łączną, bez wyodrębnienia wartości poszczególnych usług. W konsekwencji prowizja nie mieści się w katalogu z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, a wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru podatku u źródła na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Komentarz
W zakres prowizji wchodzą działania wprost przypominające usługi reklamowe (kampanie pay-per-click, marketing e-mailowy) - organ uznał je za pomocnicze tylko dlatego, że ocenił świadczenie kompleksowo, a dominującym celem współpracy jest doprowadzenie do sprzedaży. Ponadto należy zwrócić uwagę, że prowizja nie była dzielona na części. Jeżeli platforma oferuje odrębnie płatne usługi np. płatne wyróżnienie oferty czy kampanie promocyjne rozliczane niezależnie od rezerwacji, ich kwalifikacja jako usług reklamowych z art. 21 ust. 1 pkt 2a jest znacznie bardziej prawdopodobna i wymaga odrębnej oceny.
Chcesz poszerzyć swoją wiedzę i dowiedzieć się więcej?
Zorganizuj szkolenie zamknięte dopasowane do potrzeb Twojego zespołu.
Autor: Jakub Augustyniak

