Podział spółki a ważność opinii WHT
- Wysłane przez Autor: Diana Guzek
- Kategorie WHT
- Data 6 lipiec 2026
Czy podział przez wydzielenie powoduje przejście opinii o stosowaniu preferencji w podatku u źródła na następcę prawnego? Dyrektor KIS uznał, że nie. Nawet jeśli w wyniku sukcesji nowy podmiot przejmuje prawa i obowiązki związane z wierzytelnościami oraz nadal spełnione są materialne warunki zwolnienia z WHT, wydana wcześniej opinia nie zachowuje skuteczności wobec nowego podatnika.
Podział spółki przez wydzielenie często rodzi pytania o zakres sukcesji podatkowej. Dotyczy to nie tylko praw i obowiązków wynikających z przepisów podatkowych, ale również decyzji i rozstrzygnięć wydanych przez organy podatkowe. Jednym z takich instrumentów jest opinia o stosowaniu preferencji, pozwalająca na niepobieranie podatku u źródła od określonych płatności.
W najnowszej interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się do sytuacji, w której zagraniczna spółka będąca jedynym udziałowcem polskiej spółki została podzielona przez wydzielenie, a prawa do udziałów oraz wierzytelności z tytułu udzielonych pożyczek przeszły na inny podmiot z grupy.
Przed podziałem polska spółka uzyskała opinię o stosowaniu preferencji, potwierdzającą możliwość korzystania ze zwolnienia z podatku u źródła przy wypłacie odsetek na rzecz dotychczasowego udziałowca. Powstała jednak wątpliwość, czy po reorganizacji grupy i zmianie wierzyciela opinia ta nadal może być wykorzystywana.
Dyrektor KIS odpowiedział na to pytanie negatywnie.
Organ przypomniał, że sukcesja podatkowa przy podziale przez wydzielenie ma charakter szczególny. W przeciwieństwie do połączenia spółek nie dochodzi do przejęcia całego majątku i pełnej sukcesji uniwersalnej. Spółka dzielona nadal istnieje, a na spółkę przejmującą przechodzą wyłącznie prawa i obowiązki przypisane jej w planie podziału. Takie rozwiązanie wynika zarówno z Ordynacji podatkowej, jak i z przepisów Kodeksu spółek handlowych.
Jednocześnie organ podkreślił, że sama sukcesja praw i obowiązków nie oznacza automatycznego przejścia wszystkich uprawnień wynikających z indywidualnych rozstrzygnięć organów podatkowych.
Kluczowe znaczenie miała charakterystyka opinii o stosowaniu preferencji wydawanej na podstawie art. 26b ustawy o CIT. Opinia ta potwierdza możliwość zastosowania zwolnienia z podatku u źródła, preferencyjnej stawki albo niepobrania podatku w odniesieniu do konkretnego podatnika i konkretnego stanu faktycznego przedstawionego we wniosku.
Zdaniem Dyrektora KIS, opinia jest ściśle związana z podmiotami, których dotyczy postępowanie o jej wydanie. Organ, wydając opinię, bada bowiem spełnienie wszystkich ustawowych przesłanek przez określonego płatnika i określonego podatnika.
W analizowanej sprawie po podziale zmienił się odbiorca należności odsetkowych. Chociaż nowa spółka przejęła udziały oraz wierzytelności wobec polskiej spółki i nadal spełniony był wymóg posiadania co najmniej 25% udziałów, organ uznał, że jest to już inny podatnik niż ten, którego dotyczyła wydana wcześniej opinia.
W konsekwencji, wcześniejsza opinia nie może stanowić podstawy do niepobierania podatku u źródła przy wypłatach dokonywanych na rzecz nowego podmiotu.
Interpretacja pokazuje, że opinia o stosowaniu preferencji nie jest traktowana jako prawo podlegające sukcesji wraz z reorganizacją grupy kapitałowej. Jej skuteczność ogranicza się do podmiotów wskazanych we wniosku i objętych oceną organu podatkowego.
Stanowisko Dyrektora KIS ma istotne znaczenie dla podmiotów planujących restrukturyzacje obejmujące zagranicznych udziałowców lub wierzycieli. W praktyce zmiana odbiorcy należności objętych podatkiem u źródła może oznaczać konieczność ponownego uzyskania opinii o stosowaniu preferencji, nawet jeżeli wszystkie materialne warunki zwolnienia pozostają spełnione.
Planowanie reorganizacji powinno zatem uwzględniać nie tylko skutki sukcesji podatkowej, ale również wpływ zmian podmiotowych na ważność instrumentów zabezpieczających rozliczenia WHT. Brak aktualnej opinii może bowiem prowadzić do obowiązku poboru podatku u źródła albo konieczności stosowania procedury zwrotowej.
