Spedycja międzynarodowa a VAT: jak rozliczyć krajowy odcinek dla kontrahenta spoza UE?

Krajowy transport, odprawa celna i chwilowe magazynowanie na rzecz zagranicznego spedytora – to jedna usługa bez polskiego VAT, czy trzy odrębne świadczenia z 23% na fakturze? Gdyby odpowiedź była oczywista, żaden księgowy nie miałby siwych włosów. Na szczęście świeża interpretacja Dyrektora KIS rozwiewa wątpliwości – i robi to bez wzywania wróżki.

Stan faktyczny: kto tu właściwie kogo wozi

Polska spółka z o.o. (czynny podatnik VAT) nie ma własnych ciężarówek ani magazynu – działa jak dyrygent orkiestry złożonej z podwykonawców: polskich przewoźników, agencji celnej i operatora logistycznego. Jej klientem jest turecki spedytor, bez siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, który własnym taborem obsługuje odcinek międzynarodowy Turcja–Polska, a odcinek krajowy zleca właśnie polskiej spółce.

W ramach jednego zlecenia (AVIS) na jedną ciężarówkę spółka organizuje:

• krajowy transport drogowy (od/do magazynu operatora),
• obsługę formalności celnych (tranzyt T1, skład czasowy, dopuszczenie do obrotu),
• czynności magazynowe (rozładunek, krótkie – 1–3 dniowe – składowanie, kompletacja, załadunek), bez wydzielania powierzchni na wyłączność.

Wszystko rozliczane jest jedną, zbiorczą fakturą. Podwykonawcy fakturowali spółkę stawką 23% VAT, a spółka dotychczas refakturowała te koszty na tureckiego kontrahenta – również z 23% VAT. Ten szybko (i słusznie) zapytał: „a po co mi tu polski podatek?”.

Rozstrzygnięcie: kompleksowość i reguła B2B wygrywają

Dyrektor KIS (interpretacja z 17 sierpnia 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.412.2026.1.RM) przyznał rację wnioskodawcy na całej linii.

Po pierwsze – transport krajowy, cło i magazynowanie to jedno świadczenie kompleksowe (usługa spedycyjno-logistyczna), a nie zestaw niezależnych usług sprzedawanych okazjonalnie razem. Rozdzielanie ich byłoby sztuczne, bo żadna z nich osobno nie miałaby dla tureckiego kontrahenta sensu gospodarczego – zagraniczny klient kupuje kompleksową obsługę odcinka logistycznego, a nie „oderwane od siebie puzzle”. Organ powołał się tu m.in. na wyroki TSUE w sprawach Card Protection Plan, Levob i RR Donnelley.

Po drugie – skoro to usługa spedycji (nie transportowa i nie związana z nieruchomością w rozumieniu art. 28e), miejsce jej świadczenia ustala się na zasadzie ogólnej z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, czyli w siedzibie usługobiorcy – w tym wypadku w Turcji. Usługa jest więc poza zakresem polskiego VAT, a faktura powinna zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”, a nie 23% stawkę.

Po trzecie (dobra wiadomość dla przepływów pieniężnych) – mimo że sprzedaż nie podlega polskiemu VAT, spółka zachowuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur podwykonawców, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Warunek: usługa musiałaby dawać prawo do odliczenia, gdyby była wykonywana w kraju, a podatnik posiada dokumenty potwierdzające związek zakupów z tą sprzedażą.

Wskazówki dla księgowych: 4 złote zasady bezpiecznego rozliczenia

1. Zadbaj o jedno zintegrowane zlecenie i jedną fakturę spedycyjną. Traktuj transport, cło i magazyn jako pakiet, a nie osobne pozycje do fakturowania po kawałku – to jeden z argumentów za świadczeniem kompleksowym.
2. Zweryfikuj, czy kontrahent ma w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności (FE). Samo korzystanie z polskich podwykonawców tego nie tworzy – kluczowe jest, czy klient dysponuje ich zasobami personalnymi i technicznymi jak własnymi (por. wyrok TSUE C-232/22 Cabot Plastics).
3. Uważaj na magazynowanie. Krótkie składowanie w przestrzeni wspólnej, bez prawa do wyłącznego dysponowania konkretną powierzchnią, nie podlega pod art. 28e (nieruchomości). Gdyby klient dostał wydzielony boks na wyłączność, kwalifikacja mogłaby się zmienić.
4. Kompletuj dokumentację pod odliczenie VAT (art. 86 ust. 8 pkt 1). Choć faktura sprzedażowa idzie z adnotacją „odwrotne obciążenie”, prawo do odliczenia VAT z faktur polskich podwykonawców zostaje – trzymaj w archiwum zlecenia, CMR-y i dokumenty celne (T1/MRN) potwierdzające związek zakupów ze świadczeniem.

Na koniec

Interpretacja to dobra wiadomość dla branży TSL – potwierdza, że złożone usługi logistyczne można (i należy) rozliczać jako całość, a nie krajać na plasterki dla wygody fiskusa. Dla księgowych oznacza to jednak obowiązek dokładnej analizy każdego kontraktu – bo diabeł, jak zwykle, tkwi w szczegółach zlecenia (i w paragrafach 282/2011).