Wózek transportowy to urządzenie przemysłowe
Czy wynajem wózków transportowych wykorzystywanych do przewożenia kwiatów i roślin wiąże się z obowiązkiem poboru podatku u źródła? Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie ma wątpliwości, że nawet proste konstrukcje wykorzystywane w działalności logistycznej mogą zostać zakwalifikowane jako urządzenia przemysłowe. Inaczej ocenił natomiast opłaty za ich serwisowanie i konserwację.
Podatek u źródła a wynajem urządzeń – problem nie tylko dla przemysłu
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT opodatkowaniu podatkiem u źródła podlegają m.in. przychody uzyskiwane przez zagranicznych podatników z tytułu użytkowania lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym środka transportu. Co do zasady, krajowa stawka podatku wynosi 20% przychodu, przy czym ostateczny sposób opodatkowania należy ustala się z uwzględnieniem właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (pod warunkiem posiadania certyfikatu rezydencji i dochowania należytej staranności).
Wątpliwości w zakresie powyższego przepisu dotyczą przede wszystkim zakresu pojęcia „urządzenie przemysłowe”. Czy obejmuje ono wyłącznie maszyny wykorzystywane bezpośrednio w procesie produkcji, czy również przedmioty o prostej konstrukcji, służące do transportowania i magazynowania towarów?
W interpretacji indywidualnej dotyczącej wynajmu wózków transportowych od podmiotu z siedzibą w Niderlandach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ponownie opowiedział się za szerokim rozumieniem tego pojęcia.
Wózki do transportu roślin jako urządzenia przemysłowe
Sprawa dotyczyła polskiej spółki działającej w branży produkcji roślinnej, która wynajmowała od holenderskiego kontrahenta wózki służące do przewożenia kwiatów i roślin.
Wózki miały prostą, modułową konstrukcję. Składały się z podstawy wyposażonej w koła, metalowych słupków, półek oraz elementów łączących. Można je było łatwo zdemontować. Ich funkcją było przede wszystkim bezpieczne przemieszczanie produktów roślinnych.
Spółka ponosiła dwa rodzaje wydatków:
- czynsz za wynajem poszczególnych wariantów wózków;
- coroczną opłatę serwisową związaną z udziałem w systemie, obejmującą możliwość napraw i konserwacji wynajmowanych wózków.
Wnioskodawca argumentował, że wózki nie powinny być uznawane za urządzenia przemysłowe. Wskazywał na ich nieskomplikowaną konstrukcję, brak mechanizmów, napędów czy innych współpracujących ruchomych elementów oraz brak bezpośredniego udziału w procesie produkcji.
W jego ocenie, wózki pełniły funkcję zbliżoną do kontenerów transportowych lub opakowań zwrotnych wielokrotnego użytku. Na poparcie swojego stanowiska powołał wcześniejsze interpretacje indywidualne, w których organy podatkowe uznały, że najem określonych pojemników nie podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła.
Organ nie podzielił jednak argumentacji spółki w odniesieniu do czynszu za wynajem wózków.
Szerokie rozumienie pojęcia „urządzenie przemysłowe”
Dyrektor KIS podkreślił, że ustawa o CIT nie zawiera definicji urządzenia przemysłowego. Nie można jednak interpretować tego pojęcia wyłącznie na podstawie potocznego znaczenia słów „urządzenie” i „przemysłowy”.
Zdaniem organum kluczowe znaczenie ma kontekst regulacji oraz jej związek z międzynarodowym prawem podatkowym. W angielskiej wersji Modelowej Konwencji OECD odpowiednikiem analizowanego pojęcia jest określenie „industrial, commercial or scientific equipment”, obejmujące urządzenia przemysłowe, handlowe lub naukowe.
Takie ujęcie wskazuje, że istotne jest wykorzystywanie urządzeń w celach komercyjnych i profesjonalnych, a nie wyłącznie ich zastosowanie w procesie produkcji przemysłowej.
Organ zwrócił również uwagę na brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, który wprost wymienia środki transportu. W konsekwencji nie ma podstaw do ograniczania zakresu analizowanego pojęcia jedynie do maszyn i urządzeń bezpośrednio uczestniczących w produkcji.
W uzasadnieniu przywołano orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym również wskazuje się na szerokie rozumienie urządzeń przemysłowych, handlowych i naukowych. Wśród przykładów pojawiały się m.in. pojazdy, kontenery, wózki widłowe, urządzenia budowlane, sprzęt biurowy oraz komputery.
Istotne jest także to, że kwalifikacja urządzenia powinna uwzględniać jego obiektywne cechy konstrukcyjne i użytkowe, a nie tylko sposób, w jaki konkretny podatnik wykorzystuje je w danym okresie.
W rezultacie organ uznał, że wózki transportowe wykorzystywane przez spółkę do przewożenia kwiatów i roślin mieszczą się w kategorii urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
Wynajem wózków od holenderskiego kontrahenta a obowiązek poboru WHT
W analizowanej sprawie należało uwzględnić również umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą między Polską a Niderlandami.
Zgodnie z art. 12 ust. 4 tej umowy pojęcie należności licencyjnych obejmuje m.in. należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego. Oznacza to, że wynagrodzenie za najem takiego urządzenia może podlegać opodatkowaniu w państwie źródła, z uwzględnieniem warunków przewidzianych w umowie.
Ponieważ organ zakwalifikował wynajmowane wózki jako urządzenia przemysłowe, uznał również, że czynsz wypłacany holenderskiemu kontrahentowi stanowi należność licencyjną w rozumieniu polsko-holenderskiej umowy.
W konsekwencji spółka jest zobowiązana do poboru i odprowadzenia podatku u źródła od wypłacanego czynszu.
Należy przy tym pamiętać, że krajowa stawka podatku wynosi 20% przychodu, natomiast na gruncie art. 12 ust. 2 polsko-holenderskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatek od należności licencyjnych nie może co do zasady przekroczyć 5% kwoty brutto, jeżeli odbiorca jest osobą uprawnioną do tych należności. Zastosowanie preferencyjnej stawki wymaga jednak spełnienia odpowiednich warunków.
W opisywanej sprawie spółka wskazała, że dysponuje certyfikatem rezydencji kontrahenta, dochowa należytej staranności oraz że kontrahent jest rzeczywistym właścicielem należności. Założono również, że zagraniczny wynajmujący nie posiada zakładu na terytorium Polski, z którym związane byłyby te należności. W takiej sytuacji spółka będzie upoważniona do poboru 5% WHT.
Opłata serwisowa – odmienna kwalifikacja podatkowa
Inaczej oceniono opłatę serwisową obejmującą możliwość napraw i konserwacji wynajmowanych wózków.
Spółka argumentowała, że usługi te nie mieszczą się w katalogu świadczeń podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła, w szczególności na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, dotyczącym określonych usług niematerialnych.
Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki w tym zakresie za prawidłowe. Jednocześnie odstąpił od sporządzenia uzasadnienia prawnego tej części rozstrzygnięcia.
Oznacza to, że w opisanym stanie faktycznym organ rozróżnił wynagrodzenie za korzystanie z wózków od opłaty związanej z ich serwisowaniem i konserwacją.
Warto jednak zachować ostrożność przy stosowaniu tego wniosku do innych umów. Kwalifikacja opłat serwisowych powinna uwzględniać rzeczywisty zakres świadczeń, treść umowy oraz sposób kalkulacji wynagrodzenia. Interpretacja nie daje podstaw do automatycznego wyłączenia z WHT każdej opłaty określonej przez strony jako serwisowa. Kluczowe w tym aspekcie jest przede wszystkim wyodrębnienie takiej opłaty serwisowej od należności z tytułu samego najmu.
Co interpretacja oznacza dla podatników?
Omawiane rozstrzygnięcie pokazuje, że przy analizie obowiązków związanych z podatkiem u źródła nie należy kierować się wyłącznie stopniem skomplikowania konstrukcji wynajmowanego przedmiotu ani jego potoczną klasyfikacją, czy też branżą, w jakiej działa dany podmiot.
W szczególności warto zwrócić uwagę na trzy kwestie.
Po pierwsze – przeznaczenie komercyjne urządzenia. Sam fakt, że dany przedmiot nie uczestniczy bezpośrednio w procesie produkcji, nie przesądza o braku obowiązku poboru podatku u źródła. Znaczenie mogą mieć również jego funkcje transportowe i logistyczne.
Po drugie – przedmiot umowy. Należy ustalić, czy zagraniczny kontrahent udostępnia konkretne urządzenie do fizycznego użytkowania, czy też świadczy usługę, której przedmiotem jest jedynie określona funkcjonalność lub możliwość korzystania z infrastruktury. Rozróżnienie to może wpływać na kwalifikację podatkową płatności.
Po trzecie – rozdzielenie poszczególnych opłat. Czynsz za korzystanie z urządzenia i wynagrodzenie za usługi serwisowe mogą podlegać odmiennym zasadom opodatkowania. Warto zatem przeanalizować zakres świadczeń i postanowienia umowne, zamiast przyjmować jedną kwalifikację dla wszystkich opłat wynikających z tej samej współpracy.
Podsumowanie
Interpretacja Dyrektora KIS potwierdza pojawiające się coraz częściej już od kilku lat szerokie podejście do pojęcia urządzenia przemysłowego na gruncie podatku u źródła. Nawet proste wózki transportowe, wykorzystywane do przewożenia roślin, mogą zostać uznane za urządzenia objęte art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jeżeli służą profesjonalnej działalności gospodarczej.
Jednocześnie organ zaakceptował stanowisko, zgodnie z którym opłata serwisowa za naprawy i konserwację wózków nie podlega w opisanych okolicznościach podatkowi u źródła.
Przed wypłatą wynagrodzenia zagranicznemu kontrahentowi za wynajem sprzętu transportowego lub logistycznego warto zatem przeprowadzić analizę WHT, nawet jeśli wynajmowany przedmiot ma prostą konstrukcję i nie jest wykorzystywany bezpośrednio w procesie produkcji. Równie ważne jest odrębne przeanalizowanie opłat za usługi towarzyszące.
Przed zastosowaniem przedstawionych wniosków w konkretnej sytuacji konieczna jest weryfikacja właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a ponadto - spełnienia warunków zastosowania preferencji podatkowych.
Źródło: interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 września 2026 r., nr
