Antresola magazynowa wraz z podnośnikami – odrębne środki trwałe czy część budynku?

Wstęp 

Antresole magazynowe stały się standardem w nowoczesnej logistyce – pozwalają wykorzystać kubaturę budynku i znacząco zwiększyć powierzchnię składowania bez rozbudowy obiektu. Z podatkowego punktu widzenia, pojawia się jednak zasadnicze pytanie: czy antresola powinna być traktowana jako odrębny środek trwały, czy jako część budynku? 

Odpowiedź ma istotne znaczenie, ponieważ wpływa na: 

• grupę Klasyfikacji Środków Trwałych, 
• stawkę amortyzacji, 
• sposób ujęcia nakładów (osobny środek trwały lub ulepszenie budynku). 

Antresola jako odrębny środek trwały 

Co do zasady, antresola może być traktowana jako odrębny środek trwały, jeżeli: 

1. Nie jest trwale związana z konstrukcją budynku – jej montaż nie stanowi integralnej części konstrukcyjnej obiektu. 
2. Ewentualny demontaż nie spowoduje zniszczenia lub uszkodzenia konstrukcji budynku. 

W takim przypadku antresola spełnia definicję środka trwałego: stanowi kompletny, zdatny do użytku składnik majątku, który może być wykorzystywany w działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok. 

Jeżeli na antresoli zainstalowane są urządzenia (np. podnośniki), które wraz z nią tworzą jedną całość techniczno-użytkową (są konstrukcyjnie i funkcjonalnie powiązane i razem realizują określoną funkcję magazynową), można je traktować łącznie jako jeden środek trwały. Wówczas amortyzacji podlega cały obiekt – antresola wraz z wyposażeniem jako jeden komplet. 

Przy kwalifikowaniu antresoli jako odrębnego środka trwałego kluczowe znaczenie ma właściwe przyporządkowanie do Klasyfikacji Środków Trwałych. 

Dla antresoli, która nie stanowi elementu konstrukcyjnego budynku i pełni funkcję wyposażenia magazynu, typowe jest zaliczenie do: 

• Grupa 8 Klasyfikacji Środków Trwałych – „Narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie, gdzie indziej niesklasyfikowane”, 
• podgrupa 80, rodzaj 809 – „Pozostałe narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie, gdzie indziej niesklasyfikowane”. 

Organy podatkowe akceptują takie podejście – potwierdza to m.in. indywidualna interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 października 2017 r., nr 0111-KDIB1-1.4011.131.2017.2.BS, w której uznano, że stalowa antresola, nie związana trwale z konstrukcją budynku i pełniąca funkcję regałów magazynowych, powinna być klasyfikowana w grupie 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (w poprzednim stanie prawnym jako rodzaj 808, obecnie zastąpiony rodzajem 809). 

W aktualnie obowiązującym Rozporządzeniu Rady Ministrów z 3 października 2016 r. w sprawie Klasyfikacja Środków Trwałych rodzaj 809 obejmuje właśnie „pozostałe narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie gdzie indziej niesklasyfikowane”. Dla tego rodzaju przewidziana jest stawka amortyzacyjna 20%, co oznacza relatywnie szybkie rozliczenie podatkowe poniesionych nakładów. 

Antresola powinna zostać przyjęta do używania na podstawie dokumentu OT w momencie, gdy jako całość (konstrukcja + niezbędne elementy wyposażenia) będzie kompletna i zdatna do użytkowania – od tego momentu można rozpocząć amortyzację. 

Podnośniki – razem z antresolą czy osobno? 

Kolejne zagadnienie dotyczy klasyfikacji podnośników (przenośników) wykorzystywanych razem z antresolą. 

Możliwe są dwa podejścia, zależne od stanu faktycznego: 

1. Podnośniki jako część jednego środka trwałego (z antresolą) 

• gdy podnośniki stanowią wraz z antresolą jedną całość, są z nią konstrukcyjnie i funkcjonalnie zintegrowane, 
• służą wyłącznie obsłudze tej konkretnej instalacji antresolowej, 
• ich demontaż de facto „rozbija” funkcjonalność całego systemu. 

Wówczas antresola wraz z podnośnikami może być traktowana jako jeden środek trwały, klasyfikowany – jak wyżej – w grupie 8, rodzaj 809 Klasyfikacji Środków Trwałych. 

2. Podnośniki stanowią odrębne środki trwałe, jeżeli: 

• nie stanowią konstrukcyjnie jednego obiektu z antresolą, 
• mogą być przeniesione lub wykorzystane w innym miejscu, 

W Klasyfikacji Środków Trwałych przenośniki ogólnego zastosowania zostały ujęte jako: 

• rodzaj 643 Klasyfikacji Środków Trwałych – „Przenośniki ogólnego zastosowania”, 
• ze stawką amortyzacyjną 10%. 

Takie podejście wynika z ww. interpretacji indywidualnej, w której organ oceniał z tej perspektywy podnośniki nożycowe, które nie stanowiły jednej konstrukcji z antresolą, lecz zostały zainstalowane odrębnie. 

Kiedy antresola jest częścią budynku – ulepszenie i grupa 1 Klasyfikacji Środków Trwałych 

Inaczej należy podejść do sytuacji, w której: 

• antresola jest nierozerwalnie połączona z konstrukcją budynku, 

• jej demontaż spowodowałby zniszczenie lub uszkodzenie konstrukcji obiektu, 

• w praktyce stanowi integralny element infrastruktury budynku (np. stała kondygnacja, kluczowy element układu konstrukcyjnego). 

W takim przypadku antresola nie powinna być traktowana jako odrębny środek trwały, lecz jako część budynku. 

W objaśnieniach do rozporządzenia w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych dotyczących grupy 1 – Budynki i lokale niemieszkalne wskazuje się, że: 

„W skład budynku jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się także obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, przykładowo chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie.” 

Jeżeli antresola spełnia rolę takiego „obiektu pomocniczego” – obsługuje budynek i jest z nim konstrukcyjnie zintegrowana – jej wybudowanie wewnątrz budynku powinno zostać potraktowane jako ulepszenie budynku w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. 

W konsekwencji: 

• nakłady na jej wykonanie zwiększałyby wartość początkową budynku, 
• amortyzacja odbywałaby się z zastosowaniem stawki właściwej dla budynku.