Estoński CIT - niekorzystny wyrok w sprawie opodatkowania świadczeń z art. 176 KSH

Latem informowaliśmy o tym, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rażąco zmienił praktykę interpretacyjną w zakresie uznawania wydatków spółki za świadczenia z art. 176 KSH (powtarzające się świadczenia niepieniężne) za ukryte zyski.  

Jeszcze w roku 2022 i 2023 r. wydawane były korzystne interpretacje podatkowe, zgodnie z którymi jeśli spółka nabywała od swojego udziałowca świadczenia niepieniężne realizowane w trybie art. 176 KSH, z tytyłu takich wydatków nie powstanie dochód z tytułu ukrytych zysków.  

Na przełomie wiosny i lata 2025 r. zaczęto wydawać niekorzystne interpretacje podatkowe, zgodnie z którymi wynagrodzenie za świadczenia wspólnika realizowane w trybie art. 176 KSH stanowi dochód z tytułu ukrytych zysków, ponieważ takie świadczenia mogą być realizowane tylko przez udziałowców, więc są ściśle związane z prawem do udziału w zysku.  

Link do naszych wcześniejszych publikacji: https://akademialtca.pl/blog/estonski-cit-kolejna-niekorzystna-interpretacja-podatkowa-przy-art-176-ksh?srsltid=AfmBOoqtnnR5Ya1dCQWyYU4iQCqgeobto6AFQdg3zPIMlT38r630Kokp 

Nie tak dawno temu, w grudniu 2025 r. zapadł (chyba) pierwszy wyrok, który dotyczy właśnie tej sprawy.  

Dziś krótko omówię wyrok WSA w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2025 r., sygn. I SA/Po 511/25, który  

utrzymał w mocy niekorzystną interpretację indywidualną z dnia 13 maja 2025 r. 

Wyrok jest oczywiście nieprawomocny, ale nie był dla mnie zaskoczeniem – trudno odrywać świadczenie (i wynagrodzenie za nie), które może realizować wyłącznie każdoczesny udziałowiec od prawa do udziału tego udziałowca w zysku spółki.  

Zacytuję fragment uzasdnienia wyroku, który wskazuje na logikę, którą kierował się sąd.  

Jak wynika bowiem z okoliczności podanych przez skarżącą, zasady realizacji świadczeń o których mowa w art. 176 ksh będą zawarte w umowie spółki, a ich charakterystyka pozwala na stwierdzenie, że realizacja tych świadczeń w zasadzie polega na prowadzeniu spraw spółki.  

Z kolei kwotę, sposób oraz termin zapłaty wynagrodzenia określi każdorazowo zgromadzenie wspólników w drodze uchwały. Z powyższego wynika, że także w okolicznościach tej sprawy mamy do czynienia z prawem do udziału w zysku, ponieważ wspólnik otrzymuje specjalne prawo do otrzymania wynagrodzenia, które jest przyznawane na mocy decyzji wspólników. Tego typu wynagrodzenie nie mogłoby zostać przyznane żadnej osobie postronnej i bezpośrednio dotyczy wpływu wspólnika na funkcjonowanie oraz podejmowane przez spółkę decyzje. Ustanowienie wynagrodzenia dzieje się za wiedzą i wynika z decyzji wspólników spółki. Występuje tutaj inny dochód, alternatywny niż dywidenda, w postaci świadczeń dokonanych na rzecz wspólników powiązanych bezpośrednio z podatnikiem.  

Sąd też trafnie wypunktował skarżącą spółkę, że owszem były wydawane w przeszłości korzystne interpretacje indywidualne, ale Szef KAS korzystając ze swoich uprawnień, zmienił je na niekorzyść.  

Wnioski są następujące – stałość na pewno nie występuje w podatkach i warto robić cykliczne audyty poprawności stosowanych rozliczeń podatkowych.