Faktura poza KSeF także stanowi dowód potwierdzający poniesienie wydatku
Zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.
Ustawa CIT nie określa jaki konkretny typ dokumentów stanowi podstawę do zaliczenia wydatku do kosztu uzyskania przychodu. Dodatkowo dopuszczalne są w uzasadnionych przypadkach sytuacje, gdy do kosztów uzyskania przychodu zaliczany jest wydatek, dla którego podatnik nie posiada faktury ale posiada inne dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku.
W takim przypadku nie można podatnikowi odmawiać prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków udokumentowanych pełnoprawnymi faktura, mimo że zostały one wystawione wbrew obowiązkowi nałożonemu na jej wystawcę poza Krajowym Systemem e-Faktur. Odmowa prawa do prawa do zaliczenia takiego wydatku do kosztów uzyskania przychodu naruszałaby fundamentalne zasady podatku dochodowego od osób prawnych.
Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 3 marca 2026 roku, nr: 0114-KDIP2-2.4010.2.2026.1.ND: w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie wydatku, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.
Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Więc o prawidłowości faktur decyduje przede wszystkim ustalenie czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami, a wprowadzenie Krajowego Systemu e-Faktur nie spowodowało zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych.
