Faktury napływające po sporządzeniu sprawozdania finansowego – jak ująć je podatkowo?

Większość podatników CIT zarówno sporządziło, jak i złożyło sprawozdanie finansowe i składa zeznanie CIT-8 za 2025 r. Jednak możliwe nadal jest, że nadal wystawiają faktury sprzedażowe i otrzymują faktury zakupowe dotyczące już zamkniętego okresu. Jak ująć je w rozliczeniach podatkowych?  

Koszty bezpośrednie – data sprawozdania ma znaczenie 

Zgodnie z art. 15 ust. 4b–4c ustawy o CIT, jeżeli wydatek zostaje poniesiony przed dniem sporządzenia sprawozdania finansowego (a jeśli podatnik nie ma obowiązku jego sporządzania – do dnia upływu terminu na złożenie zeznania), koszt ten należy ująć w roku, którego dotyczy. Jeśli natomiast wydatek zostanie poniesiony po tym dniu, ustawa nakazuje ująć koszt w roku bieżącym – mimo że ekonomicznie odnosi się on do przychodów roku poprzedniego. 

Co istotne, poniesienie definiowane powinno zostać poprzez odniesienie do zasad ujęcia rachunkowego wydatku (zgodnie z art. 15 ust. 4b ustawy o CIT).   

To oznacza, że skoro sprawozdanie zostało już sporządzone (a zeznanie złożone), podatnik nie musi korygować rozliczenia za poprzedni rok – stanowią one podstawę do rozpoznania kosztu uzyskania w bieżącym roku podatkowym. Analogicznie, nie będzie również konieczne korygowanie JPK_KR_PD – zapisy dotyczące tego wydatku będą bowiem uwzględnione w księgach rachunkowych roku poniesienia.  

Koszty pośrednie – bez związku ze sprawozdaniem  

Odmienna ocena będzie konieczna w odniesieniu do kosztów pośrednich. Zgodnie z art. 15 ust. 4d–4e ustawy o CIT, koszty te są one potrącalne w dacie poniesienia. Odrębności dotyczą natomiast m.in. kosztów pośrednich dotyczących okresu przekraczającego rok podatkowy, wobec których nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego – są potrącalne proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT),  

Przychody – konieczność indywidualnej analizy 

Ustawa o CIT nie przewiduje dla przychodów żadnego odpowiednika art. 15 ust. 4b–4c. Moment powstania przychodu określa się na podstawie art. 12 ust. 3a – co do zasady jest to dzień wydania rzeczy, wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności.  

Oznacza to, że jeśli faktura sprzedażowa została przez podatnika wystawiana jest dopiero teraz, ale dostawa towaru lub wykonanie usługi faktycznie miały miejsce w poprzednim, już zamkniętym roku podatkowym – przychód powstał w tamtym roku, niezależnie od daty wystawienia faktury i niezależnie od tego, że sprawozdanie finansowe zostało już sporządzone.   

W takiej sytuacji konieczna może być korekta zeznania CIT-8 za rok, którego przychód dotyczył. 

Podsumowanie  

W rezultacie, ujmowanie faktur dotyczących zamkniętego okresu rozliczeniowego wymaga analizy co do prawidłowego ujęcia podatkowego. Z uwagi na szczegółowe zasady, nie jest możliwe w pełni automatycznie przyjęcie rozpoznawania wszystkich tych faktur na bieżąco, w roku wystawienia bądź otrzymania.