Influencer musi być ostrożny z wydatkami które chce zaliczyć do kosztów działalności
Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów.
W dzisiejszych realiach rynkowych, szczególnie w branży opartej na działalności w mediach społecznościowych, wizerunek przedsiębiorcy jest jednym z kluczowych elementów budowania marki, pozyskiwania klientów i zwiększania sprzedaży. Odbiorcy kupują nie tylko produkt czy usługę, ale również zaufanie do osoby, która je reprezentuje. Zatem profesjonalny wygląd i estetyka wizualna wpływają na wiarygodność marki, budują rozpoznawalność oraz skłaniają potencjalnych klientów do zakupu oferowanych produktów i usług. Zatem czy dbałość o wygląd nie ma charakteru osobistego, lecz zawodowy i może być zakwalifikowany jako część strategii marketingowej?
W wydanej ostatnio interpretacji indywidualnej z dnia 6 stycznia 2026 roku nr: 0112-KDWL.4011.155.2025.2.DK Dyrektor Krajowej Administracji Skarbowej stwierdził, że w złożonej rzeczywistości życia gospodarczego istnieje obiektywna i zasadnicza trudność w precyzyjnym wyznaczeniu linii rozgraniczającej poszczególne przejawy aktywności gospodarczej, wykazywanej przez przedsiębiorców oraz towarzyszące tej działalności przedsięwzięcia o charakterze marketingowym czy promocyjnym. W tej konkretnej interpretacji indywidualnej organ ocenał sytuacje, gdzie osoba fizyczna w ramach prowadzonej działalności ponosi wydatki związane z utrzymaniem profesjonalnego wyglądu, takie jak: usługi fryzjerskie, kosmetyczne, zakup odzieży i obuwia wykorzystywanych w działalności promocyjnej (nagrania, sesje zdjęciowe, prowadzenie profili firmowych w mediach społecznościowych).
Stanowisko organu nie było korzystne dla wnioskodawczyni – uznał bowiem, że prezentowane koszty stanowią co do zasady wydatki związane z faktem funkcjonowania osoby w życiu społecznym. Zatem niezależnie od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej, każda osoba może nabywać dostosowane do własnych wymagań usługi np. kosmetyczki, fryzjera oraz odzież i obuwie. Z tej też przyczyny ich zakup stanowi co do zasady spełnienie zwykłych, normalnych potrzeb danej osoby fizycznej – zatem wydatki ponoszone na usługi fryzjerskie i kosmetyczne, manicure oraz zakup odzieży i obuwia nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
