Kopanie waluty wirtualnej bez ulgi z tytułu odpłatnego jej zbycia

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki na zakup sprzętu przeznaczonego do pozyskiwania waluty wirtualnej oraz na zakup energii elektrycznej zużywanej w tym celu nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego jej zbycia. W 2018 r. podatniczka zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku o interpretację wskazała, że rozważa rozpoczęcie działalności gospodarczej polegającej na tzw. kopaniu waluty wirtualnej metodą „Proof of Work”. Metoda ta polega na pozyskiwaniu waluty wirtualnej poprzez jej pierwotne nabycie, czyli wyszukiwanie za pomocą algorytmu niezajętego ciągu znaków. Posługując się nawiązaniem do złota mówi się, że użytkownik „wykopuje” nowe monety zgodnie z algorytmem zapisanym w programie komputerowym. W tym celu użytkownik potrzebuje bardzo wydajny komputer, o dużej mocy obliczeniowej, który jest energochłonny. Mając to na względzie podatniczka zadała pytanie, czy za wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej, o których mowa w art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, uznać należy także wydatki ponoszone w związku z kopaniem waluty wirtualnej, takie jak wydatki na zakup sprzętu przeznaczonego do kopania waluty wirtualnej oraz na zakup energii elektrycznej zużywanej w tym celu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, nie należą koszty pośrednie, w szczególności koszty finansowania zakupu komputera, koszty prądu zużywanego w tym celu, czy też koszty zakupu „koparek do kryptowalut”. Podatniczka nie zgodziła się ze stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i skierowała sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Sąd dwukrotnie uchylił zaskarżoną interpretację, przyznając rację podatniczce. Według WSA w Łodzi położenie prawne wydobywcy waluty wirtualnej przypomina sytuację osoby, która wytworzyła rzecz ruchomą z własnych materiałów. Jednym słowem, wykopanie waluty wirtualnej metodą wskazaną przez podatniczkę nie jest możliwe bez użycia przeznaczonego do tego celu sprzętu i zużycia w tym właśnie celu energii elektrycznej. Toteż należy uznać, że wydatki poniesione przez podatniczkę podlegają kwalifikacji jako wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, i jako takie stanowią koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego jej zbycia. Sprawa znalazła swój finał w Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Sąd nie zgodził się z zapatrywaniem podatniczki i uznał, że do kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 22 ust. 14 ustawy o PIT, nie należą wydatki na zakup komputera oraz koszty prądu zużywanego w tym celu. Sygnatura akt: II FSK 2010/20