Kurs dla dzieci pracowników już nie w kosztach? DKIS zmienia podejście i „ucina” benefity rodzinne ❌👨👩👧👦
Posłuchaj artykułu:
Dyrektor KIS w interpretacji z 3 grudnia 2025 r. (0111-KDIB2-1.4010.460.2025.1.KW) uznał, że finansowanie nauki dla dzieci pracowników nie stanowi kosztu uzyskania przychodu pracodawcy, pomimo że spółka przekonująco wykazywała cel biznesowy (retencja, stabilizacja zatrudnienia, ograniczenie rotacji i kosztów rekrutacji).
To ważny sygnał dla firm, które rozwijają benefity rodzinne jako element polityki HR, bo praktyka interpretacyjna w obszarze świadczeń „okołopracowniczych” przez lata była znacznie bardziej elastyczna, a wątek utrzymania kluczowych osób fiskus potrafił wcześniej oceniać korzystnie.
O co chodziło w sprawie?
Spółka (duży pracodawca) wdrożyła benefit pozapłacowy: finansowanie kursu dla dzieci pracowników (2–18 lat), opłacane z własnych środków obrotowych, rozliczane co miesiąc fakturą od szkoły. Program był dobrowolny, a przy odejściu pracownika przewidziano proporcjonalny zwrot kosztu.
Cel biznesowy deklarowany przez firmę:
- zatrzymanie pracowników na dłużej,
- ograniczenie rotacji i kosztów rekrutacji,
- zwiększenie konkurencyjności na lokalnym rynku pracy.
Stanowisko DKIS: „to nie koszt pracowniczy”
DKIS odmówił prawa do kosztów, wskazując w skrócie, że:
- wydatki nie dotyczą podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników, tylko nauki ich dzieci,
- brak jest wystarczającego związku pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu lub zabezpieczeniem jego źródła,
- wydatki nie mieszczą się w katalogu kosztów pracowniczych (w rozumieniu podejścia organu).
To podejście jest „twardsze” niż to, do którego rynek zdążył się przyzwyczaić przy benefitach pracowniczych.
Dlaczego mówimy o negatywnej zmianie wykładni?
1) Jeszcze niedawno fiskus potrafił zaakceptować „rodzinny” wydatek, jeśli był elementem warunków zatrudnienia
Dobrym przykładem jest głośna interpretacja z 27 marca 2023 r. (0114-KDIP2-2.4010.35.2023.2.PK) opisana w DGP: spółka mogła zaliczyć do kosztów zwrot kosztów edukacji dziecka kluczowego menedżera, bo wydatek był elementem umowy, miał zwiększać atrakcyjność zatrudnienia i stabilizować współpracę. Innymi słowy: argument retencyjny i biznesowa racjonalność potrafiły przesądzić o korzystnym rozstrzygnięciu.
2) Organy akceptowały szeroko rozumiane benefity jako koszt (gdy dotyczyły rozwoju pracownika)
W 2025 r. DKIS potwierdzał możliwość zaliczenia do kosztów m.in. dofinansowania nauki języka angielskiego (benefit kompetencyjny, wpływ na efektywność pracy).
To budowało u podatników oczekiwanie, że świadczenia pracownicze (jako narzędzie HR), co do zasady da się obronić kosztowo, o ile mają sens gospodarczy.
Co z tego wynika praktycznie dla firm?
🔎 1) Benefity dla rodzin pracowników trzeba projektować ostrożniej
Po tej interpretacji ryzyko rośnie szczególnie przy świadczeniach:
- dla dzieci (edukacja, kursy, zajęcia, integracja, dni rodziny itp.),
- dla małżonków/partnerów,
- o „miękkim” wpływie na przychody (retencja, employer branding).
🧾 2) Sama retencja może nie wystarczyć – DKIS chce „bliżej przychodu”
W uzasadnieniu widać oczekiwanie organu, że koszt ma być „bliżej” przychodu – a nauka dzieci jest (w ocenie DKIS) za daleko od działalności operacyjnej.
📌 3) Jeśli firma mimo wszystko chce bronić kosztu, potrzebuje mocniejszych argumentów
W praktyce, znaczenie mogą mieć:
- powiązanie benefitu z polityką wynagradzania (regulamin, umowa o pracę, inne porozumienia),
- wykazanie, że świadczenie jest rynkowym standardem w danej branży i realnie warunkuje pozyskanie kadr,
Nie gwarantuje to wygranej z DKIS, ale zwiększa szanse w razie sporu. W mojej ocenie, sprawa jest do wygrania przed sądem. I to bez problemu, choć… NSA potrafi ostatnio negatywnie zaskakiwać.
Podsumowanie: sygnał ostrzegawczy dla HR i finansów ⚠️
Interpretacja 0111-KDIB2-1.4010.460.2025.1.KW to czytelny sygnał: DKIS zawęża podejście do kosztów benefitów rodzinnych – nawet jeśli firma potrafi uzasadnić je gospodarczo.
Jeżeli w Twojej organizacji funkcjonują (lub są planowane) benefity dla dzieci pracowników, warto przeanalizować je pod kątem ryzyka podatku dochodowego od osób prawnych i przygotować argumentację „na wypadek kontroli”.
