Kwalifikacja kratownic jako kondygnacji w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: UPOL) podstawę opodatkowania stanowi dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. W myśl art. 1a ust. 1 pkt 5 UPOL, powierzchnia użytkowa budynku lub jego części oznacza powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.

Na tle powyższej regulacji powstał spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi w zakresie określenia liczby kondygnacji znajdujących się w budynku produkcyjnym, a dokładniej spór ten sprowadzał się do ustalenia, czy poziome, ażurowe pomosty z stalowych kratownic, które tworzą płaszczyzny umieszczone na różnych poziomach należy zaliczyć do powierzchni użytkowej budynku.  W prowadzonym postępowaniu podatkowym organy podatkowe (w tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze) uwzględniając opinię biegłego specjalisty z dziedziny budownictwa uznały, że pomosty te tworzą kondygnacje budynku, za czym przemawia m.in. okoliczność, iż na każdy poziom wejście jest z klatki schodowej, kraty znajdują się na całej powierzchni poziomu, całkowicie oddzielając go od poprzedniego i umożliwiając poruszanie się po całej jego powierzchni. W związku z powyższym ich powierzchnia wchodzi w skład powierzchni użytkowej budynku.

Sprawa trafiła przed Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który zgodził się ze stanowiskiem organów podatkowych, podkreślając, że wobec braku stosownej definicji legalnej w UPOL „"kondygnacją" może być każde piętro budynku, każdy z poziomów, na jakie jest on podzielony - jedna z części czegoś składającego się z poziomów możliwych do użytkowania. Z powyższego wynika, że "strop" może być wykonany z różnych materiałów i w przy wykonaniu różnych technik. Nie ma zatem w niniejszej sprawie przesądzającego znaczenia w jakiej technologii strop został wykonany i czy odpowiada warunkom w znaczeniu rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, albowiem na potrzeby wymiaru podatku "kondygnacje" należy rozumieć jako poziome elementy konstrukcyjne oddzielające poszczególne poziomy/piętra budynku. To, że w opinii w zakresie kondygnacji powołano się na warunki techniczne nie dyskwalifikuje jej jako dowodu w niniejszej sprawie, skoro stropem będzie zarówno konstrukcja spełniania warunki z rozporządzenia, jak i niespełniająca ich.”

Nie zgadzając się z podejściem WSA w Gdańsku, podatnik wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 16 grudnia 2025 r. o sygn. III FSK 756/24 uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie: „wobec istotnych braków w zakresie pełnego ustalenia i oceny zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, przedwczesnym było wyprowadzanie przez organy podatkowe tezy, a zatwierdzonej przez sąd pierwszej instancji, że będące istotą sporu kratownice są kondygnacjami w rozumieniu prawa podatkowego i wliczenie ich powierzchni do powierzchni użytkowej budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 4 ust. 2 u.p.o.l.”. W ocenie NSA „przez "kondygnację" należy rozumieć część budynku między sąsiednimi stropami lub między podłożem i najniższym stropem; piętro lub parter budynku. Zaś pod pojęciem stropu, należy natomiast rozumieć poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku. Z tego też względu stropem nie jest rzecz pozbawiona trwałego, nierozerwalnego połączenia z konstrukcją obiektu. Stropem nie jest przedmiot poddający się nieskomplikowanemu demontażowi, niewywołującemu zniszczenia lub uszkodzenia konstrukcji budynku lub poszczególnych jej części. Tak więc do przyjęcia czy powierzchnia kratownic stanowi powierzchnię kondygnacji zasadnicze znaczenie ma to czy stalowe kratownice spełniają funkcję stropu oddzielającego poszczególne części budynku. Istotne znaczenia ma również fakt czy kratownice są elementem konstrukcyjnym budynku.”

W konsekwencji uchylenia wyroku przez NSA doszło do ponownego rozpoznania sprawy przez WSA w Gdańsku, z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w wyroku NSA z dnia 16 grudnia 2025 r. W wyroku z dnia 21 kwietnia 2026 r., o sygn. I SA/Gd 125/26, WSA powielając argumentację NSA przyznał, „iż z treści zaskarżonej decyzji, bazując na powołanym materiale dowodowym, nie da się wyprowadzić wniosku, że przedmiotowe kratownice są kondygnacjami w rozumieniu prawa podatkowego, a nie np. pomostami technologicznymi będącymi wyposażeniem budynku. Co za tym idzie nie została prawidłowo ustalona podstawa opodatkowania podatkiem od nieruchomości spornego budynku”. Tym samym decyzje wydane przez organy podatkowe w przedmiotowej sprawie zostały uchylone.