Leasing w Polskiej Strefie Inwestycji. Dlaczego okres zaliczania do kosztów kwalifikowanych może budzić wątpliwości?

Zaliczanie wydatków do kosztów kwalifikowanych może budzić głębokie wątpliwości podatników – ich prawidłowa identyfikacja ma bowiem kluczowe znaczenie dla efektywnego skorzystania z preferencji podatkowych Polskiej Strefie Inwestycji. Choć obecnie nie budzi większych wątpliwości, że wydatki związane z leasingiem mogą stanowić koszty kwalifikowane (precyzyjnie wskazuje na to ustawa z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji, t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 469, dalej: ustawa o WNI), to nie zawsze ich prawidłowe rozliczenie jest proste.  

Kluczowe znaczenie może mieć w tym zakresie data wydania decyzji o wsparciu. 

Wątpliwości budzić mogą różnice pomiędzy rozporządzeniem z 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, Dz. U. poz. 1713 ze zm., dalej: Rozporządzenie WNI z 2018 r.), a zastępującym ten akt rozporządzeniem Rady Ministrów z 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 108 ze zm., dalej: Rozporządzenie WNI z 2022 r.).  

Ustawa o WNI przewidywała możliwość kwalifikowania kosztów po zakończeniu inwestycji 

Punktem wyjścia jest ustawa o WNI. W ramach prac legislacyjnych dot. COVID-19, ustawa o WNI została znowelizowana poprzez sprecyzowanie, że do kosztów kwalifikowanych mogą zostać zaliczone wydatki związane z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli oraz leasingiem finansowym, również po terminie zakończenia realizacji nowej inwestycji. Zgodnie z przepisami intertemporalnymi, zmiana weszła w życie z 24 czerwca 2020 r.  

Oznacza to, że sama ustawa o WNI od 2020 r. dopuszcza rozliczanie kosztów leasingu także po zakończeniu inwestycji, o ile spełnione były pozostałe warunki wynikające z przepisów o pomocy publicznej. 

Rozporządzenie z 2018 r. pozostawiało pole do wątpliwości 

Problemy interpretacyjne może stwarzać Rozporządzenia WNI z 2018 r., które nie zawierało przepisu określającego wprost, przez jaki okres wydatki z tytułu leasingu finansowego mogą być uznawane za koszty kwalifikowane. W praktyce mogło to prowadzić do wątpliwości, czy raty leasingowe ponoszone po zakończeniu realizacji inwestycji nadal zwiększają wartość kosztów kwalifikowanych. 

• 8 ust. 1 Rozporządzenia WNI z 2018 r. wskazywał bowiem, że po okresie zakończenia inwestycji (okres ten różnił się w zależności od statusu beneficjenta) podatnicy mogą zaliczać do kosztów kwalifikowanych wydatki związanez najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli. Zatem brak było przepisu bezpośrednio odnoszącego się do leasingu finansowego innych składników majątku. 

Rozporządzenie z 2022 r. rozwiało wcześniejsze wątpliwości 

Sytuacja stała się znacznie bardziej przejrzysta po wejściu w życie Rozporządzenia WNI z 2022 r., które w § 8 ust. 3 pkt 2 wprost wskazuje, że wydatki z tytułu leasingu finansowego mogą stanowić koszty kwalifikowane, jeżeli zostały poniesione w okresie obowiązywania umowy leasingu finansowego. Tym samym jednoznacznie potwierdzono możliwość kwalifikowania wydatków leasingowych przez cały okres trwania umowy leasingu, a nie wyłącznie do momentu zakończenia inwestycji. 

Korzystna praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS 

Stanowiska Dyrektora KIS dotyczą w dużej mierze Rozporządzenia WNI z 2022 r. Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2024 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.750.2023.1.DW, Dyrektor KIS potwierdził, że kosztami kwalifikowanymi mogą być nie tylko okresowe raty leasingowe, ale również opłata wstępna, opłata manipulacyjna, część odsetkowa rat leasingowych oraz kwota odpowiadająca wartości końcowej przedmiotu leasingu. 

Natomiast w odniesieniu do Rozporządzenia WNI z 2018 r. stanowisko Dyrektora KIS choć korzystne, może budzić wątpliwości. W interpretacji z 1 grudnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.630.2025.2.AN, Dyrektor KIS potwierdził w niej możliwość kwalifikowania kosztów leasingu również w odniesieniu do stanu prawnego w okresie obowiązowania Rozporządzenia WNI z 1018 r. – jednak nie tłumacząc bezpośrednio podstawę stanowiska.  

Decydujące bowiem dla takiej możliwości ma brzmienie ustawy o WNI – która już od 2020 r. upoważniała podatników do zaliczania do kosztów kwalifikowanych kosztów leasingu, również po dacie zakończenia inwestycji.  

Data decyzji o wsparciu nadal ma znaczenie 

W praktyce, w przypadku kwalifikacji kosztów leasingu finansowego okres otrzymania decyzji o wsparciu nie powinien mieć znaczenia – podatnicy korzystający ze wsparcia, powinni być uprawnieni do zaliczania ich do kosztów kwalifikowanych, o ile otrzymali decyzję o wsparciu po nowelizacji ustawy o WNI. 

Jednak dla innych aspektów wsparcia, istotne jest zwracanie uwagi, kiedy została wydana decyzja o wsparciu i jakie zasady korzystania ze wsparcia mają zastosowanie w indywidualnej sprawie podatnika.