Nieodpłatne otrzymanie próbek przeznaczonych do dalszego wydania klientom nie stanowi przychodu w CIT

Zagadnienie prawne / przedmiot interpretacji indywidualnej 

Przedmiotem rozstrzygnięcia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 4 grudnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.495.2024.2.MF była ocena, czy nieodpłatne otrzymanie przez spółkę próbek produktów od dostawcy z przeznaczeniem do ich dalszego, również nieodpłatnego, wydania klientom w celach promocyjnych rodzi po stronie spółki przychód podatkowy w rozumieniu ustawy o CIT, w szczególności jako wartość rzeczy otrzymanych nieodpłatnie, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. 

Okoliczności sprawy / kluczowy element stanu faktycznego 

Spółka nabywała od zagranicznego dostawcy produkty, które następnie sprzedawała klientom w Polsce, przy czym fizyczna dostawa odbywała się bezpośrednio z magazynu logistycznego prowadzonego dla dostawcy. Niezależnie od standardowych zakupów spółka zamawiała i otrzymywała nieodpłatnie próbki (wzory) produktów, wydawane następnie nieodpłatnie klientom w celu umożliwienia im oceny cech, funkcjonalności i zastosowań produktów, a tym samym zachęcenia do zakupu. Próbki bywały też wykorzystywane jako elementy ekspozycji w punktach handlowych i showroomach klientów oraz jako materiał szkoleniowy podczas warsztatów organizowanych przez spółkę. 

Kluczowe dla rozstrzygnięcia było to, że próbki nie pozostawały w spółce - trafiały co do zasady bezpośrednio z magazynu dostawcy do klientów, a spółka nie wykorzystywała ich w żaden inny sposób niż przekazanie w celach promocyjnych. Próbki wydawano w pełnych opakowaniach handlowych (rozpakowywanie byłoby nieopłacalne, czasochłonne i groziło uszkodzeniem produktu, a niekiedy jest wręcz zablokowane systemowo), a przekazywane produkty nie były fizycznie oznaczone jako próbka. Promocyjny, a nie handlowy charakter wydania wynikał każdorazowo z ustaleń z klientem lub wprost z okoliczności przekazania. Zarówno nabycie próbek od dostawcy, jak i ich wydanie klientom dokumentowano odrębnie od standardowego obrotu handlowego. 

Stanowisko organu 

Zdaniem wnioskodawcy przychód z nieodpłatnych świadczeń nie powstaje, ponieważ otrzymanie próbek przeznaczonych do dalszego nieodpłatnego wydania klientom nie jest przysporzeniem o charakterze definitywnym i trwałym, znajdującym odzwierciedlenie w majątku spółki. Organ uznał stanowisko spółki za prawidłowe w pełnym zakresie i odstąpił od uzasadnienia prawnego tej oceny.  

Opierała się ona na powszechnie przyjmowanym rozumieniu przychodu podatkowego: ustawa o CIT nie definiuje tej kategorii generalnie, wymieniając w art. 12 ust. 1 jedynie przykładowe świadczenia, a w praktyce za przychód uznaje się przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym i definitywnym, stanowiące dla podatnika korzyść znajdującą, choćby pośrednio, odzwierciedlenie w jego majątku poprzez zwiększenie aktywów lub zmniejszenie zobowiązań. Wprawdzie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT obejmuje wartość rzeczy otrzymanych nieodpłatnie, jednak w analizowanym stanie faktycznym próbki nie pozostają w spółce, lecz są przekazywane dalej bez wynagrodzenia. Spółka nie wykorzystuje ich do własnej działalności ani nie sprzedaje, wobec czego ich otrzymanie nie przyczynia się do wzrostu wartości majątku ani do zmniejszenia pasywów. Brak elementu definitywności przysporzenia przesądza o tym, że po stronie spółki nie powstaje przychód podatkowy. 

Stanowisko to wpisuje się w utrwaloną linię interpretacyjną dotyczącą próbek, testerów i gadżetów reklamowych otrzymywanych nieodpłatnie w celu ich dalszego nieodpłatnego przekazania. 

Podsumowanie 

Interpretacja potwierdza korzystne dla podatników podejście: nieodpłatne otrzymanie próbek przeznaczonych wyłącznie do dalszego nieodpłatnego wydania kontrahentom nie generuje przychodu w CIT, ponieważ nie stanowi trwałego i definitywnego przysporzenia majątkowego.