Notą korygującą nie można zmienić odbiorcy

Podatnik prowadzący działalność gospodarczą na własne nazwisko oraz w ramach spółki cywilnej w sposób błędny prowadził ewidencje związane z tymi działalnościami – nie prowadził ich osobno, tylko dokumenty zarówno związane z jednoosobową działalnością gospodarczą jak i spółką cywilną wprowadzał do tych samych ewidencji. W trakcie korygowania podatnik odkrył, że część faktur zakupu wystawiona jest nie na ten podmiot, którego dotyczyły wydatki. W związku z tym, chcąc dokonać korekty sądził, że wystarczające będzie wystawienie przez niego not korygujących. W celu potwierdzenia swojego stanowiska złożył do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Podatnik argumentował to m.in. tym, że w katalogu danych wyłączonych z możliwości skorygowania nie znajdują się dane odbiorcy faktury. Wnioskodawca stwierdził, że błędami, które można skorygować za pomocą noty korygującej, są błędy powodujące, że w treści faktury zostanie omyłkowo wskazana osoba fizyczna lub prawna, która nie była stroną umowy sprzedaży. Z takim stanowiskiem wnioskodawcy nie zgodził się Dyrektor Krajowej informacji Skarbowej, wskazał on m.in., że „Wystawienie noty korygującej nie może prowadzić do zmiany podmiotu umowy sprzedaży. W przypadku zatem, gdy na fakturze błędnie został wskazany nabywca, nie jest dopuszczalna korekta notą korygującą. Jedynym sposobem naprawienia tego typu błędu jest wystawienie faktury korygującej przez sprzedawcę.” Niezadowolony z takiej odpowiedzi DKIS skierował skargę na interpretację do WSA w Olsztynie, jednak sąd podzielił stanowisko organu podatkowego. W orzeczeniu sąd stwierdził, że „[…] możliwość korygowania faktur poprzez wystawienie przez nabywcę not korygujących dotyczy jedynie pomyłek w elementach danych nabywcy, czyli np. błąd w nazwisku, imieniu, nazwie, adresie lub numerze identyfikacyjnym czy też oznaczeniu towaru lub usługi. […] wystawienie noty korygującej nie może prowadzić do zmiany podmiotu będącego stroną danej transakcji. A zatem […] art. 106k ust. 1 u.p.t.u. w przedstawionym stanie faktycznym nie może mieć zastosowania.” Podobne stanowisko zajmowały wcześniej WSA w Poznaniu w wyroku z 4 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 1270/15 (link) oraz WSA w Gliwicach w wyroku z 24 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 337/18 (link). Wyrok WSA w Olsztynie (link) Interpretacja indywidualna (link)