Opodatkowanie podatkiem od nieruchomości boisk do siatkówki i koszykówki

Na mocy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, wzniesione w wyniku robót budowlanych. W wyżej wskazanej ustawie została przedstawiona definicja legalna pojęcia „budowla”, przez którą rozumieć należy między innymi obiekty wymienione enumeratywnie w załączniku numer 4 tejże ustawy. Jednocześnie, w art. 1a ust. 1 pkt 2a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawodawca wskazał, że przez obiekt budowlany rozumieć należy budynek lub budowlę, z wyłączeniem wyrobisk górniczych, a także niewielkich obiektów stanowiących między innymi obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku - w szczególności śmietniki, wiaty na wózki dziecięce i rowery oraz obiekty stanowiące wyposażenie placów zabaw dla dzieci.

Na tym tle, w ostatnim czasie „kością niezgody” pomiędzy podatnikiem, a organem podatkowym stała się kwestia opodatkowania boisk. Do Prezydenta Miasta Rzeszowa zgłosił się podatnik chcący uzyskać potwierdzenie dla prawidłowości swojego stanowiska, w myśl którego zarówno boisko do siatkówki jak i kosz do koszykówki wraz z nawierzchnią do kozłowania - służące rekreacji dla pacjentów - nie powinny być uwzględniane przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Zdaniem podatnika boiska te można bowiem zaliczyć do niewielkich obiektów użytkowych, służących rekreacji codziennej, które nie podlegają opodatkowaniu. Podatnik zwrócił przede wszystkim uwagę na sposób wykorzystania przedmiotowych boisk oraz ich niewielkie rozmiary.

Odmiennego zdania był organ podatkowy, który w wydanej przez siebie interpretacji podatkowej z dnia 17 listopada 2025 r. (znak pisma: FN.310.5.2025) uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. Prezydent Miasta Rzeszów – inaczej niż podatnik – zakwalifikował wyżej wskazane boiska jako budowle związane z działalnością gospodarczą wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, tj. odkryte obiekty sportowe inne niż płyta stadionu, tunel dla zawodników, trybuny - wchodzące w skład stadionu. Odnosząc się do argumentów podatnika, organ podatkowy przede wszystkim uznał, że:

• nieprawidłowe jest podejście, jakoby boiska stanowiły w przedmiotowym stanie fatycznym wyłączone z opodatkowania niewielkie obiekty użytkowe służące rekreacji codziennej;
• obiekty sportowe, a więc służące do uprawiania sportu przez to że mają inne rozmiary niż standardowe, są mniejsze lub większe, nie przestają być obiektami sportowymi, gdyż decydujące jest ich przeznaczenie, przy czym rozmiar przykładowych obiektów wyłączonych z opodatkowania tj. śmietników, wiat na wózki dziecięce i rowery i obiektów stanowiących wyposażenie placów zabaw dla dzieci należy odnieść do rozmiarów obiektów występujących w stanach faktycznych sprawy, tj. do boiska do siatkówki i kosza wraz z nawierzchnią do kozłowania koszykówki. Wynik tego porównania wskazuje, że nawet mniejsze od standardowych boiska do siatkówki oraz koszykówki znacznie przewyższają podane przez ustawodawcę przykłady obiektów, których nie zaliczył do obiektów budowlanych.

Wskazana wyżej interpretacja podatkowa obrazuje, iż mimo nowelizacji przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych i dążenia ustawodawcy do ograniczenia sporów interpretacyjnych, dalej występują rozbieżności w ocenie elementów kluczowych dla kwestii opodatkowania. To co dla podatnika stanowi obiekt służący rekreacji codziennej, dla organu podatkowego może oznaczać obiekt sportowy.