Parkowanie samochodu pod domem pracownika nie powoduje powstania dochodu z tytułu ukrytych zysków

W modelu estońskim najczęściej podatki płacimy od tzw. ukrytych zysków (czyli świadczeń realizowanych na rzecz podmiotów powiązanych) i tzw. wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.  

W zakresie najmu składników majątku od podmiotów powiązanych np. lokali biurowych lub maszyn, znajdziemy wiele korzystnych interpretacji indywidualnych, mówiących o braku opodatkowania wynagrodzenia za nabywanie takich świadczeń. 

Ukryty zysk lub wydatek niezwiązany z działalnością gospodarcza może powstać także wtedy, gdy składniki majątku spółki (np. samochody) użytkowane są w tzw. sposób mieszany. W takim przypadku podstawą opodatkowania jest połowa wszystkich wydatków brutto lub odpisów amortyzacyjnych związanych z użytkowaniem „mieszanym” składników majątku.   

W tym zakresie doczekaliśmy się bardzo korzystnej interpretacji indywidualnej. 

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał ciekawą i bardzo korzystną intepretację podatkową w sprawie Klienta kancelarii.   

Omówimy interpretację podatkową nr 0111-KDIB2-1.4010.189.2026.4.KW, wydaną dnia 10 lipca 2026 r. 

Sprawa ta dotyczyła kilku wątków – m.in. tego czy wynagrodzenie wypłacone na rzecz podmiotu powiązanego za najem lokalu, za najem samochodów i nabywanie usług budowlanych podlega opodatkowaniu jako ukryty zysk.  

W tym przypadku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał korzystne rozstrzygnięcie – brak ukrytych zysków.  

Kolejnym aspektem poruszonym przez spółkę było rozpoznawanie ukrytych zysków / wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą z tytułu użytkowania samochodów osobowych.  

Spółka ma siedzibę na południu Polski, realizuje kontrakt na północy Polski, a kierownik spółki odpowiedzialny za kontrakty w tej części kraju ma miejsce zamieszkania w województwie sąsiadującym z tym, w którym realizowane są prace.  

Ze względów praktycznych pracownik ten parkuje pojazd służbowy pod domem – po każdym zakończonym dniu pracy (wizytacja robót).  

W ocenie spółki samo pozostawienie przez pracownika samochodu w miejscu zamieszkania, a nie na terytorium siedziby jest uzasadnione, gdyż siedziba spółki znajduje się w województwie X, pracownik uprawniony do korzystania z pojazdu mieszka np. Y, a Spółka realizuje kontrakt na terenie województwa Z. 

Dany pracownik zobligowany jest do kontroli prac realizowanych w północnej części Polski i gdyby miał za każdym razem udawać się z miejsca zamieszkania by pobrać pojazd z siedziby na południu Polski, a następnie udać się do miejsca realizacji kontraktu przez Spółkę, to byłoby to nieekonomiczne finansowo z uwagi na wysokie koszty paliwa, szybsze zużycie pojazdu oraz mogłoby być niewykonalne z uwagi na obowiązujące normy czasu pracy. 

W ocenie Spółki, fakt, że pracownik spółki po zakończonym dniu realizacji pracy parkuje samochód spółki w miejscu swojego zamieszkania nie oznacza jeszcze (automatycznie), że pojazd nie służy tylko celom działalności gospodarczej. 

W Spółce obowiązuje rozbudowany regulamin, który nakazuje wyłącznie użytku służbowego pojazdów, obliguje użytkowników do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, wskazuje na jej zakres, formę i terminy dostarczania spółce, nakazuje ściśle określone obowiązki i prawa związane z użytkowaniem pojazdów, a także nakłada sankcje za nieprzestrzeganie ww. regulaminu. 

Formalnie - jakikolwiek użytek prywatny jest eliminowany, a to oznacza, że dochód z tytułu ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą nie powstanie. 

Zgodnie z regulaminem każdy użytkownik auta ma obowiązek prowadzenia codziennej ewidencji przebiegu pojazdów, która przekazywana Spółce w cyklach miesięcznych zawierać szczegoowe dane dot. użytkowanego pojazdu, celu wyjazdu, oznaczenia kontraktu i użytkownika pojazdu.  

Spółka uprawniona jest do częstszej weryfikacji rzetelności prowadzonej ewidencji oraz określa jej formę i zasady udostępniania Spółce. 

Regulamin precyzuje zasady użytkowania pojazdów i odpowiedzialność użytkowników za powierzone pojazdy - statuując liczne nakazy i zakazy. 

W zakresie rozliczania kosztów, regulamin wskazuje, że pracodawca pokrywa koszty eksploatacji powierzonego samochodu, z wyłączeniem kosztów wyraźnie wymienionych w tym regulaminie. 

Regulamin wskazuje zasady dotyczące bieżących płatności związanych z eksploatacją samochodu dla celów służbowych, takich jak opłata za paliwo, płyn do spryskiwaczy, myjnia itp. 

W przypadku otrzymania karty płatniczej (karty paliwowej) od Pracodawcy, Pracownik jest obowiązany w miarę możliwości dokonywać płatności tą kartą. W przypadku zapłaty w gotówce lub kartą prywatną, pracownik jest obowiązany przedłożyć Pracodawcy na koniec miesiąca zestawienie płatności, celem uzyskania zwrotu poniesionych kosztów.  

Dokonując zakupu towarów i usług związanych ze służbowym samochodem Pracownik powinien zadbać o zamieszczenie na fakturze numeru rejestracyjnego pojazdu, a w przypadku braku takiej możliwości opisać fakturę na odwrocie z podaniem tego numeru. 

Dodatkowo, w stosunku do tych pracowników lub współpracowników, którzy pozostawiają pojazdy w miejscu ich zamieszkania, Spółka obliguje te osoby do wskazania dokładnego miejsca, gdzie te pojazdy będą parkowane oraz nakłada obowiązek każdorazowego informowania Spółki o zmianie takiego miejsca.  

Powyższe argumenty przekonały Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który potwierdził, że nawet okoliczność parkowania samochodu pod domem pracownika nie oznacza, że pojazd jest wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza.  

Chcesz bezpiecznie wdrożyć estoński CIT w swojej spółce? Napisz do mnie maila!