Poczęstunek dla kontrahenta nie jest ukrytym zyskiem

W obrocie gospodarczym budowanie długofalowych i opartych na zaufaniu relacji z partnerami biznesowymi jest fundamentem sukcesu każdego przedsiębiorstwa. Standardową praktyką rynkową podczas spotkań handlowych, negocjacji czy narad jest zapewnienie uczestnikom poczęstunku – od kawy, herbaty i drobnych przekąsek, po obiad czy kolację w restauracji. W przypadku spółek opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek (tzw. CIT estońskim) wydatki te przez długi czas budziły spore wątpliwości interpretacyjne. Przedsiębiorcy obawiali się, czy fiskus nie uzna ich za świadczenia z tytułu ukrytych zysków lub wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

Niezwykle korzystne dla podatników stanowisko w tej sprawie zajął Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 25 sierpnia 2026 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.478.2026.1.ZK). Organ jednoznacznie potwierdził w niej, że koszty poczęstunku oferowanego kontrahentom w trakcie spotkań biznesowych nie podlegają opodatkowaniu estońskim CIT.

ISTOTA PROBLEMU: CZYM SĄ UKRYTE ZYSKI W ESTOŃSKIM CIT?

Ryczałt od dochodów spółek to nowoczesna forma opodatkowania, w której podatek płacony jest co do zasady dopiero w momencie wypłaty zysku (dywidendy) wspólnikom. Aby jednak zapobiec sytuacji, w której zyski są wypłacane udziałowcom w sposób nienazwany – np. poprzez sztuczne zawyżanie kosztów lub prywatne świadczenia – ustawodawca wprowadził pojęcie ukrytych zysków (art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT). 

Za ukryte zyski uznaje się świadczenia pieniężne, niepieniężne, odpłatne lub nieodpłatne, zrealizowane w związku z prawem do udziału w zysku, inne niż podzielony zysk, których beneficjentem – bezpośrednio lub pośrednio – jest wspólnik, akcjonariusz lub podmiot powiązany z podatnikiem. W praktyce organy podatkowe bardzo skrupulatnie badają wszelkie przepływy i koszty reprezentacji czy konsumpcji, szukając w nich ukrytej dystrybucji kapitału do osób powiązanych.

Wątpliwość wnioskodawcy w sprawie 0111-KDIB1-3.4010.478.2026.1.ZK sprowadzała się do pytania: czy wydatki na zakup żywności, napojów oraz usług gastronomicznych (np. w restauracjach) podczas spotkań z obecnymi lub potencjalnymi kontrahentami stanowią dochód z tytułu ukrytych zysków bądź wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą?

KLUCZOWE WNIOSKI Z INTERPRETACJI DLA PODATNIKÓW

Dyrektor KIS przeanalizował charakter wydatków ponoszonych na poczęstunek kontrahentów i wydał rozstrzygnięcie w pełni satysfakcjonujące dla przedsiębiorców. Z treści interpretacji wynikają następujące, kluczowe konkluzje:

• Brak przesłanki podmiotu powiązanego: Zapewnienie poczęstunku nieuzależnionym od spółki kontrahentom, reprezentantom innych firm czy potencjalnym inwestorom nie stanowi świadczenia na rzecz wspólników ani podmiotów powiązanych. Skoro beneficjentem nie jest udziałowiec, wydatki te z definicji nie wpisują się w katalog ukrytych zysków. 

• Bezpośredni związek z działalnością gospodarczą: Organ podatkowy zgodził się ze stanowiskiem, że udział w spotkaniach biznesowych, w trakcie których serwowany jest poczęstunek, służy realizacji celów gospodarczych spółki. Ich głównym zamierzeniem jest pozyskiwanie nowych kontraktów, podtrzymywanie relacji handlowych, negocjowanie warunków współpracy oraz omówienie bieżących projektów. 

• Koszty zwyczajowe (reprezentacja i kultura biznesowa): Zapewnienie kawy, poczęstunku czy posiłku w trakcie wielogodzinnych rozmów jest powszechnie przyjętym standardem i elementem savoir-vivre'u w biznesie. Wydatków tych nie można utożsamiać z celami osobistymi czy konsumpcyjnymi – stanowią one racjonalne i uzasadnione koszty funkcjonowania firmy na rynku.

INTERPRETACJA A WYDATKI NIEZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ

Drugim istotnym aspektem rozstrzyganym przez Dyrektora KIS była kwestia kwalifikacji poczęstunku jako tzw. wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT). W systemie estońskiego CIT opodatkowaniu podlegają bowiem również te wydatki, które nie mają logicznego uzasadnienia biznesowego lub służą celom prywatnym.

Organ skarbowy uznał, że o ile poczęstunek ma miejsce w kontekście rozmów handlowych, prezentacji oferty czy negocjacji umów, o tyle stanowi on element wykazujący wyraźny związek z prowadzoną działalnością. Celem takiego wydatku jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie (zabezpieczenie) ich źródła. W konsekwencji wydatki na napoje, przekąski oraz obiad z kontrahentem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem również z tego tytułu.

O CZYM MUSZĄ PAMIĘTAĆ PRZEDSIĘBIORCY? (PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI)

Mimo bardzo korzystnego stanowiska zaprezentowanego w interpretacji z 25 sierpnia 2026 r., podatnicy rozliczający się CIT-em estońskim powinni zachować odpowiedną staranność przy dokumentowaniu i kwalifikowaniu tego typu wydatków:

1. Prawidłowe udokumentowanie spotkania: Faktura gastronomiczna powinna być uzupełniona o opis wskazujący, z kim odbyło się spotkanie (nazwa kontrahenta/firmy) oraz jaki był jego cel gospodarczy (np. „Spotkanie negocjacyjne ws. umowy na dostawę komponentów”). 
2. Obecność osób powiązanych: Jeżeli w spotkaniu z kontrahentem bierze udział również wspólnik spółki lub członek jego rodziny, wydatek w części przypadającej na te osoby nadal nie powinien budzić wątpliwości, pod warunkiem że ich udział miał uzasadnienie biznesowe. Warto jednak dbać o rzetelną argumentację, by uniknąć zarzutu finansowania posiłków osobom powiązanym. 
3. Zachowanie umiaru: Poczęstunek powinien mieścić się w granicach przyjętych norm rynkowych. Istotne jest, aby ponoszone koszty miały charakter racjonalny w stosunku do skali prowadzonej działalności oraz potencjalnych korzyści z realizowanego projektu.