Polskie przepisy dotyczące terminu prawa do odliczenia w przypadku WNT
Polskie przepisy dotyczące terminu prawa do odliczenia w przypadku WNT sprzeczne z Dyrektywą VAT.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (sprawa C 895/19) rozstrzygnął dzisiaj, że polskie przepisy ustawy o VAT skutkujące koniecznością zapłaty odsetek, gdy podatnik z winy dostawcy wykaże z opóźnieniem WNT są niezgodne z Dyrektywą VAT. Przedmiotowy wyrok dotyczył obowiązujących od 2017 r. przepisów dotyczących odliczenia VAT w przypadku WNT. Zgodnie z tymi przepisami, jeśli podatnik wykaże WNT dopiero po trzech miesiącach od transakcji, to powinien rozliczyć VAT należny w deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, a podatek naliczony wykazać dopiero w deklaracji bieżącej. W konsekwencji, skoro podatek należny wykazany jest wstecznie, zaś VAT naliczony na bieżąco, to występuje zaległość podatkowa, a podatnik jest zmuszony zapłacić odsetki liczone od dnia powstania obowiązku podatkowego.
Kwestia zgodności polskich regulacji z przepisami unijnymi od kilku lat stanowiła oś sporu pomiędzy podatnikami i fiskusem, zaś sądy administracyjne do tej pory nie wypracowały jednolitego stanowiska. W przedmiotowym rozstrzygnięciu TSUE stwierdził, że niezgodne z unijną zasadą neutralności jest czasowe obarczenie podatnika ciężarem VAT należnego z tytułu WNT, jako takie transakcje są neutralne podatkowo. Przepisy krajowe nie mogą uniemożliwiać prawa do odliczenia VAT bez uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności, a w szczególności dobrej wiary podatnika. Co więcej, obecnie funkcjonujące uregulowania krajowe, które nie przewidują uwzględnienia wszystkich istotnych okoliczności transakcji, a w szczególności dobrej wiary podatnika są również sprzeczne z zasadą proporcjonalności VAT.
Powyższy wyrok TSUE powinien dać podatnikom szansę na ostateczne zamknięcie toczącego się sporu i pozwolić podatnikom odzyskać odsetki, których dotychczas żądał od nich fiskus.
