Prowizja dla zagranicznej platformy a WHT

Zagraniczne platformy internetowe a obowiązki w zakresie WHT 

Coraz więcej przedsiębiorców korzysta z międzynarodowych platform internetowych umożliwiających sprzedaż usług, pozyskiwanie klientów oraz obsługę płatności. W praktyce pojawia się jednak pytanie, czy prowizje wypłacane takim podmiotom zagranicznym podlegają w Polsce podatkowi u źródła. 

Problem ten był przedmiotem interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Sprawa dotyczyła przedsiębiorczyni planującej prowadzenie działalności polegającej na organizowaniu autorskich wycieczek miejskich, która zamierzała korzystać z usług zagranicznej platformy internetowej działającej w formie spółki niemieckiej. 

Na czym polegała współpraca z platformą? 

Platforma miała zapewniać kompleksowe wsparcie sprzedaży usług turystycznych, obejmujące między innymi: 

• udostępnienie infrastruktury technologicznej do rezerwacji usług, 

• prezentację oferty na platformie, 

• działania marketingowe, 

• obsługę klientów, 

• pośrednictwo w zawieraniu transakcji, 

• pobieranie płatności i przekazywanie środków usługodawcy. 

W zamian platforma pobierała jedną, zbiorczą prowizję obliczaną jako procent od wartości sprzedanych usług. Co istotne, faktury nie przewidywały wyodrębnienia wynagrodzenia za poszczególne elementy świadczenia.  

Kiedy powstaje obowiązek poboru podatku u źródła?  

Zgodnie z ustawą o CIT, polski podmiot dokonujący wypłaty określonych należności na rzecz zagranicznego kontrahenta może być zobowiązany do pobrania podatku u źródła. 

Obowiązek taki dotyczy m.in. wynagrodzenia za: 

• usługi doradcze, 

• usługi księgowe, 

• badania rynku, 

• usługi prawne, 

• usługi reklamowe, 

• zarządzanie i kontrolę, 

• przetwarzanie danych, 

• rekrutację pracowników, 

• gwarancje i poręczenia, 

• świadczenia o podobnym charakterze.  

W praktyce największe trudności budzi kwalifikacja usług kompleksowych, które łączą w sobie wiele różnych elementów.  

Kluczowe znaczenie ma rzeczywisty charakter usługi 

Organ podatkowy przypomniał, że o skutkach podatkowych nie decyduje nazwa usługi użyta w umowie, lecz jej rzeczywista treść gospodarcza.  

W analizowanej sprawie platforma wykonywała wprawdzie również czynności marketingowe oraz udostępniała narzędzia analityczne, jednak zdaniem organu były to jedynie elementy pomocnicze wobec świadczenia głównego. 

Za dominujący element współpracy uznano pośrednictwo w sprzedaży usług i doprowadzenie do zawarcia transakcji pomiędzy organizatorem wycieczek a klientem. 

Dyrektor KIS podkreślił, że zasadniczym celem współpracy stron było pozyskiwanie klientów i umożliwienie sprzedaży usług za pośrednictwem platformy, a nie uzyskiwanie porad, analiz rynkowych czy usług reklamowych jako samodzielnych świadczeń. 

Usługa kompleksowa nie może być sztucznie dzielona 

Szczególnie istotnym elementem interpretacji jest odniesienie się do koncepcji świadczenia kompleksowego.  

Organ wskazał, że jeżeli poszczególne czynności tworzą jedną gospodarczą całość, to dla celów podatkowych należy je oceniać łącznie. Nie można sztucznie wydzielać pojedynczych elementów, takich jak marketing czy obsługa klienta, jeżeli mają one charakter pomocniczy względem usługi głównej.  

W analizowanym przypadku wszystkie działania platformy służyły realizacji podstawowego celu, jakim było pośrednictwo w sprzedaży usług turystycznych. 

Brak obowiązku poboru podatku u źródła 

W konsekwencji Dyrektor KIS uznał, że prowizja wypłacana zagranicznej platformie: 

• nie stanowi należności za prawa autorskie ani inne prawa wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, 

• nie jest wynagrodzeniem za usługi wymienione w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT, 

• nie stanowi również świadczenia o charakterze podobnym do usług objętych tym przepisem. 

Oznacza to, że polska przedsiębiorczyni nie będzie zobowiązana do poboru i odprowadzenia podatku u źródła od prowizji wypłacanej niemieckiej platformie. 

Wnioski dla przedsiębiorców 

Interpretacja ma znaczenie nie tylko dla branży turystycznej. Wnioski z niej płynące mogą być istotne dla wszystkich przedsiębiorców korzystających z zagranicznych platform marketplace, portali rezerwacyjnych, serwisów pośredniczących czy platform sprzedażowych. 

Przy ocenie obowiązków w zakresie WHT należy każdorazowo analizować: 

• rzeczywisty charakter nabywanej usługi, 

• cel gospodarczy współpracy, 

• dominujący element świadczenia, 

• sposób kalkulacji wynagrodzenia, 

• zakres czynności wykonywanych przez kontrahenta.  

Samo występowanie elementów reklamowych, marketingowych czy analitycznych nie oznacza jeszcze automatycznie powstania obowiązku poboru podatku u źródła. Jeżeli mają one charakter pomocniczy wobec usługi pośrednictwa, istnieją argumenty przemawiające za brakiem obowiązku poboru WHT. 

Podsumowanie 

Interpretacja potwierdza korzystne dla podatników podejście, zgodnie z którym usługi pośrednictwa świadczone przez zagraniczne platformy internetowe nie powinny być automatycznie kwalifikowane jako usługi reklamowe lub świadczenia podobne objęte podatkiem u źródła. Kluczowe znaczenie ma analiza ekonomicznej treści transakcji oraz ustalenie, jaki element świadczenia ma charakter dominujący. Dla przedsiębiorców korzystających z zagranicznych platform sprzedażowych jest to kolejny argument przemawiający za ostrożnym i indywidualnym podejściem do obowiązków związanych z WHT. 

Źródło: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 czerwca 2026 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.99.2026.3.MW