Prowizja od niewykorzystanego limitu kredytu opodatkowana u źródła

Opłacana prowizja podobnie jak odsetki lub prowizje kredytowe powinna być traktowana jako dochód nierezydenta z tytułu udzielonej pożyczki (kredytu), bowiem jest bezpośrednio związana z finansowaniem. Wypłacając tego rodzaju należności polska spółka jako płatnik jest zobowiązana do pobrania jako zryczałtowanego podatku dochodowego (podatku u źródła) od wartości wypłaconej prowizji na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. 

Tytuły należności, których wypłata na rzecz nierezydenta rodzi po stronie wypłacającego (polskiego rezydenta podatkowego) obowiązek poboru podatku u źródła określone są w art. 21 oraz art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.  

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, do należności tych należą m.in. odsetki.  

W ostatnim czasie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacjach oceniał, czy prowizja od niewykorzystanego limitu udzielonego kredytu stanowi należność równorzędną z odsetkami, a w konsekwencji czy w przypadku jej wypłaty na rzecz nierezydenta, polska spółka jako płatnik powinna pobrać podatek u źródła.  

Kwestia ta została rozstrzygnięta w interpretacjach z dnia 29 maja 2026 r., nr 0111-KDIB2-1.4010.170.2026.1.AG oraz nr 0111-KDIB2-1.4010.167.2026.1.BJ. 

W obu tych interpretacjach, organ uznał, że według Komentarz do Modelowej Konwencji termin "odsetki" należy rozumieć szeroko, tzn. jako wszelkiego rodzaju wynagrodzenie za korzystanie z kapitału. 

Definicja "odsetek" na mocy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania obejmuje dochód z wszelkiego rodzaju roszczeń oraz inne dochody, które według ustawodawstwa podatkowego Państwa, z którego pochodzą, zrównane są z dochodami z pożyczek, tj. obejmuje wynagrodzenie za korzystanie z cudzego kapitału (pożyczonych pieniędzy). 

W konsekwencji zdaniem organu, opłacana prowizja podobnie jak odsetki lub prowizje kredytowe powinna być traktowana jako dochód nierezydenta z tytułu udzielonej pożyczki (kredytu), bowiem jest bezpośrednio związana z finansowaniem, stanowi wynagrodzenie za możliwość korzystania z kapitału, ekonomicznie jest elementem kosztu pozyskania finansowania. 

Tym samym prowizja jest wydatkiem związanym z pozyskanym finansowaniem i stanowi odsetki w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wobec czego, wypłacając tego rodzaju należności polska spółka jako płatnik jest zobowiązana do pobrania jako zryczałtowanego podatku dochodowego (podatku u źródła) od wartości wypłaconej prowizji na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Jednakże w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w art. 26 ust. 1 tej ustawy, jest uprawniona do zastosowania preferencji podatkowych (niższej stawki podatku) na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.  

Należy również wskazać, że przyjęcie powyższego stanowiska będzie miało znaczenie dla stosowania mechanizmy WHT pay&refund. Kwota prowizji powinna być bowiem uwzględniana do limitu 2 mln PLN, co będzie oznaczało, że jeśli po zsumowaniu z pozostałymi należnościami wskazanymi w art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, limit ten zostanie przekroczony, płatnik będzie zobowiązany do poboru podatku od nadwyżki ponad 2 mln PLN, według podstawowej stawki podatku wynikającej z ustawy (w tym przypadku 20%), bez możliwości zastosowania niżej stawki na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.