Przekształcenie spółki zagranicznej na polską nie stanowi agresywnej optymalizacji. Kategoria: Aktualności podatkowe

Zainteresowanymi wydaniem opinii zabezpieczającej były spółki z międzynarodowej grupy. Proces będący jej przedmiotem polegał na transgranicznym przekształceniu spółki zagranicznej w podmiot prawa polskiego, zgodnie z art. 580²–580¹⁷ Kodeksu spółek handlowych. Obejmował on podjęcie decyzji korporacyjnych w ramach reorganizacji grupy, przeniesienie siedziby statutowej spółki do Polski oraz zmianę jej rezydencji podatkowej. Celem grupy było skoncentrowanie funkcji strategicznych i zarządczych w Polsce oraz utworzenie hubu innowacyjnego i centrum wsparcia operacyjnego dla spółek należących do grupy. Grupa dotychczas działała na terytorium Polski poprzez inną spółkę (dalej: Spółka B). 

Szef Krajowej Administracji Skarbowej zidentyfikował, że wskutek przeprowadzenia transgranicznego przekształcenia powstaną następujące korzyści podatkowe:  

• obniżenie zobowiązania podatkowego w CIT po stronie Spółki B, wynikające z możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia należnego spółce przekształcanej z tytułu przyszłych usług; 
• brak obowiązku poboru podatku u źródła przez Spółkę B w odniesieniu do przyszłych płatności dokonywanych na rzecz spółki przekształcanej, które standardowo podlegałyby opodatkowaniu na podstawie art. 21 lub art. 22 ustawy o CIT; 
• brak powstania zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z przeniesieniem majątku spółki przekształcanej do Polski. 

W trakcie postępowania Szef KAS nie dopatrzył się cech sztuczności procesu. Cele przekształcenia miały rzeczywisty charakter gospodarczy i nie koncentrowały się przede wszystkim na osiągnięciu korzyści podatkowych. Ponadto, pojawiające się korzyści nie pozostawały w sprzeczności z przedmiotem lub celem ustawy podatkowej ani jej przepisów. 

Mając na uwadze powyższą ocenę, Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdził, że do korzyści podatkowych wynikających z opisanej czynności nie znajdzie zastosowania art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej (klauzula GAAR).