Przychód ze świadczeń wykonanych ponad limit (nadwykonania) powstanie w momencie zapłaty.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Co do zasady więc przychód podatkowy powstaje w momencie jego definitywnego, ostatecznego uzyskania przez podatnika, czyli w chwili, gdy przysporzenie majątkowe w sposób trwały powiększa jego aktywa. Wyjątkiem jest art. 12 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym przychodami są również przychody należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane. Warunkiem uznania przychodu za należny jest jednak istnienie wymagalnej wierzytelności, tj. takiej, którą podatnik może skutecznie dochodzić od kontrahenta.

W przypadku świadczeń zdrowotnych wykonanych ponad limity wynikające z umów zawartych z NFZ, w momencie ich wykonania może nie istnieć tytuł prawny gwarantujący zapłatę. Zgodnie bowiem z art. 132 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, Narodowy Fundusz Zdrowia finansuje świadczenia opieki zdrowotnej wyłącznie w granicach umów zawartych ze świadczeniodawcami, z wyjątkiem świadczeń ratujących życie lub zdrowie.

W konsekwencji, w dacie wykonania świadczeń przekraczających limity umowne, niektórym podatnikom w zależności od zakresu realizowanych świadczeń może nie przysługiwać wierzytelność wobec Narodowego Funduszu Zdrowia, a świadczenia te nie stanowią więc przychodów należnych w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skoro zatem możliwość uzyskania zapłaty za wykonane nadwykonania ma charakter warunkowy i zależny od przyszłych decyzji Narodowego Funduszu Zdrowia, w przykładowo od:

• zatwierdzenia raportów,
• ewentualnych renegocjacji warunków umów,
• decyzji o przyznaniu finansowania w całości lub w części.

To dopiero zatwierdzenie nadwykonań przez Narodowego Funduszu Zdrowia i dokonanie zapłaty powoduje powstanie definitywnego przysporzenia majątkowego. W sytuacji, w której nie znajduje zastosowania art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i za datę powstania przychodu należy uznać dzień otrzymania zapłaty.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w tym przykładowo interpretacji indywidualnej z dnia 16 kwietnia 2026 roku, nr: 0111-KDIB2-1.4010.29.2026.2.DKG.