Zakaz amortyzacji mieszkań dotyczy również inwestycji w obcych środkach trwałych

Wniosek o interpretację przepisów złożyła Spółka, która wskazała, że jej wspólnicy posiadają w majątku prywatnym nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Nieruchomości te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych Spółki i przez cały okres pozostają składnikiem majątku prywatnego właścicieli. 

Z uwagi na zły stan techniczny budynku mieszkalnego oraz konieczność przygotowania całej nieruchomości do celów komercyjnego wykorzystania (w tym domków), Spółka - działając w swoim interesie gospodarczym - poniosła nakłady inwestycyjne obejmujące w szczególności: prace remontowe i modernizacyjne budynku mieszkalnego, roboty ziemne i infrastrukturalne, nakłady związane z przygotowaniem do użytkowania domków całorocznych. 

Celem poniesienia nakładów było umożliwienie Spółce odpłatnego, komercyjnego wykorzystania nieruchomości oraz domków w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na ich wynajmie osobom trzecim. 

Po zakończeniu etapu inwestycyjnego Spółka oraz właściciele ww. majątku planują uregulować status poniesionych nakładów w drodze odpłatnej sprzedaży przez Spółkę na rzecz właściciela (do jego majątku prywatnego). Cena sprzedaży odpowiadać będzie wartości rynkowej poniesionych nakładów. 

Spółka nie amortyzowała i nie amortyzuje obecnie poniesionych nakładów, nie zostały one wprowadzone na środki trwałe Spółki. 

Spółka zawróciła się z pytaniem, czy w związku z planowaną odpłatną sprzedażą nakładów inwestycyjnych poniesionych na cudzej nieruchomości, będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości niezamortyzowanej wartości podatkowej tych nakładów, jednorazowo w dacie ich sprzedaży, a dochód podatkowy w podatku CIT będzie stanowiła różnica pomiędzy ceną sprzedaży a niezamortyzowaną wartością początkową nakładów. 

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że z art. 16c pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprost wynika, że amortyzacji nie podlegają budynki mieszkalne, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.  

Wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie budynków i lokali mieszkalnych począwszy od 1 stycznia 2022 r., nie stanowią zatem kosztów uzyskania przychodów poprzez odpisy amortyzacyjne. 

Przepis ten został wprowadzony na mocy ustawy zmieniającej (tzw. Polski Ład), przy czym przepisy przejściowe umożliwiały dokonywanie odpisów od tego rodzaju nieruchomości jeszcze do 31 grudnia 2022 r. 

W odniesieniu do poniesionych nakładów na obce środki trwałe będące nieruchomościami o charakterze mieszkalnym, organ wskazał, że „W przypadku amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym (będącym budynkiem czy lokalem mieszkalnym), zasadne jest w tym względzie odwołanie się do wykładni systemowej i funkcjonalnej wskazanego powyżej przepisu. Z wykładni tej można wywieść, że skoro z prawa do amortyzacji nie może skorzystać podatnik będący właścicielem budynku/lokalu mieszkalnego, a amortyzacji w obcym środku trwałym dokonuje się na takich samych zasadach jak właściciel tego środka trwałego, to zasadnym jest przyjęcie, że amortyzacji nie podlegają również nakłady inwestycyjne poniesione przez podatnika niebędącego właścicielem takiego budynku/lokalu mieszkalnego.” 

W świetle powyższego, organ nie zgodził się ze stanowiskiem Spółki, że będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów niezamortyzowanej wartości podatkowej tych nakładów w obcych środkach trwałych będących budynkami mieszkalnymi. 

W konsekwencji oznacza to, że Spółka dokonując sprzedaży nakładów na nieruchomościach mieszkalnych, rozpozna przychód, jednak nie będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów.  

Organ na poparcie swojego stanowiska przytoczył również orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych.