Zlecanie produkcji podwykonawcom w ramach Decyzji o Wsparciu a zwolnienie z podatku dochodowego

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, a w szczególności art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wolne od podatku są dochody podatników z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu i uzyskane na terenie w niej wskazanym. Brzmienie tego przepisu w praktyce rodzi po stronie podatnika konieczność wdrożenia zaawansowanych mechanizmów księgowych i operacyjnych, zwłaszcza gdy proces wytwórczy wykracza poza mury własnego zakładu. 

Ostatnia interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2026 roku, nr: 0111-KDIB1-3.4010.184.2026.1.JMS odnosi się do jednego z newralgicznych problemów strefowych, czyli udziału podmiotów trzecich w procesie produkcji wyrobów objętych zwolnieniem. Organ w powołanej interpretacji dokonał oceny czy wyprowadzenie części produkcji poza teren wskazany w decyzji o wsparciu skutkuje utratą prawa do pomocy publicznej w odniesieniu do finalnego wyrobu. Organ potwierdził, że zlecanie części prac podwykonawcom nie przekreśla automatycznie prawa do zwolnienia z podatku dochodowego, ponieważ nowoczesny przemysł rzadko opiera się na stuprocentowej samowystarczalności jednego zakładu. Fundamentem dla zachowania prawa do zwolnienia jest jednak udowodnienie, że to w zakładzie podatnika (na terenie objętym decyzją o wsparciu) ma miejsce zasadniczy proces produkcyjny, który kreuje najwyższą wartość dodaną produktu i jest bezpośrednio związany z nakładami poniesionymi w ramach nowej inwestycji. 

Podatnik planujący outsourcing musi zatem dokonać rzetelnej analizy funkcjonalnej swojego procesu produkcyjnego. Usługi nabywane od podwykonawców muszą mieć charakter ściśle pomocniczy i komplementarny. Przykładowo, jeśli podatnik wyprodukuje skomplikowany komponent we własnej hali, a następnie wyśle go do podwykonawcy by dokonać finalnego etapu produkcji – prawo do zwolnienia z podatkowego dla całego dochodu ze sprzedaży tego wyrobu zostanie zachowane. Sytuacja ulega jednak drastycznej zmianie, gdy relacje te zostaną odwrócone. Jeżeli podatnik jak w powołanej interpretacji indywidualnej jedynie udostępnia maszyny, proces technologiczny i pełni nadzór nad całością to oznacza to, że w rzeczywistości podwykonawca prowadzi działalność gospodarczą objętą decyzją o wsparciu, a nie podatnik. W takich okolicznościach trudno stwierdzić, że mamy do czynienia z pomocniczym, czy też subsydiarnym charakterem czynności wykonywanych przez podwykonawców, gdyż wykonują oni cały proces produkcyjny, a efektem tych prac są wyroby gotowe określonego asortymentu. Więc o ile działalność jest prowadzona na terenie określonym w decyzji o wsparciu, to nie jest prowadzona przez podmiot w niej wymieniony i dochodzi do przeniesienia ciężaru tej działalności na podwykonawcę, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.