Kary umowne za opóźnienie mogą być w kosztach uzyskania przychodów

Możliwość zaliczenia kar umownych do kosztów uzyskania przychodów raczej związana jest z ograniczeniami w możliwości zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu. Jednak nie każda kara umowna automatycznie powinna być wykluczana z wpływu na wynik podatkowy podatnika.  

Przykładowo, w ostatnim czasie również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zmienił swoją uprzednio wydaną interpretację poprzez wydanie 23 marca nowej o nr. 0114-KDIP2-2.4010.599.2025.3.RK, gdzie potwierdził, że zasądzone kary umowne z tytułu opóźnienia w realizacji obowiązków gwarancyjnych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.  

Ogólne wyłączenie kar z kosztów uzyskania przychodów 

Ustawa o CIT bezpośrednio wyklucza z kosztów uzyskania przychodów kary umowne i odszkodowania wypłacane z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót lub usług, zwłoki w usunięciu tych wad, zwłoki w dostarczeniu towarów wolnych od wad lub wykonaniu usług wolnych od wad.  

Tym samym, bezpośredni brzmienie ustawy wskazuje na wyłączenie zdecydowanej większości sankcyjnych należności umownych z kosztów uzyskania przychodu. Ustawa o CIT nie zawiera przy tym definicji ani kary umownej, ani odszkodowania – co może rodzić wątpliwości co do zakresu tych pojęć. Niemniej, najbardziej uzasadnione jest odwołanie się w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego.  

Na tym gruncie, sądy administracyjne wskazywały, że powyższe wyłączenie należy rozumieć ściśle – i tylko bezpośrednio wskazane w powyższym przepisie akry umowne powinny być wyłączane z kosztów uzyskania przychodu. 

Zatem: 

• kary umowne za opóźnienie w naprawach gwarancyjnych mogą stanowić koszty podatkowe – jak potwierdzono w wyroku NSA 19 grudnia 2024 r., sygn. II FSK 409/22,  
• kary umowne za nieterminowe wykonanie świadczenia również może stanowić koszt uzyskania przychodu – jak potwierdzono w wyroku NSA z 23 listopada 2022 r., sygn. II FSK 700/20, 

Tło wydania zmiany interpretacji 

Na powyższym gruncie prawnym, Dyrektor KIS najpierw wydał niekorzystną dla podatnika interpretację z 3 lutego 2026 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.599.2025.1.RK – w której wskazano na brak możliwości uznania za koszt uzyskania przychodów wydatków na karę umowną, zasądzoną w oparciu o stwierdzone opóźnienia w realizacji obowiązków gwarancyjnych. Następnie natomiast, po wniesieniu przez podatnika skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, Dyrektor KIS dokonał zmiany uprzednio wydanej interpretacji. 

Powyższe wskazuje, że istotne jest analizowanie charakteru wypłacanych akr umownych – nie każda bowiem podlega wyłączeniu z kosztów podatkowych. Dodatkowo również, nie w każdym przypadku wniesienie skargi na indywidualną interpretację musi prowadzić do długoletniego sporu sądowoadminsitracyjnego.