Mit, że przygotowanie dokumentów na wypadek śmierci zajmuje ogrom czasu

Pretekstem do odkładania spraw na później jest przekonanie, że przygotowanie dokumentów na wypadek śmierci lub ciężkiej choroby to proces długotrwały, skomplikowany i niemal niewykonalny w codziennym życiu. To  nieprawda.  

Punktem wyjścia jest uporządkowanie dokumentów prywatnych. Tych, które dotyczą posiadanych oszczędności, inwestycji oraz składników majątku. Nie chodzi o tworzenie nowych dokumentów, lecz o odszukanie tych, które już istnieją - umów, potwierdzeń, decyzji, danych dostępowych, informacji rozproszonych po segregatorach, szufladach i niestety w skrzynkach mailowych. To etap czysto porządkowy, który w praktyce bardzo często da się zamknąć w jednym weekendzie spokojnej, rzeczowej pracy. 

Drugim krokiem jest złożenie dyspozycji na wypadek śmierci dotyczących produktów finansowych. Rachunki bankowe, lokaty, fundusze, rachunki maklerskie, ubezpieczenia - tam, gdzie prawo na to pozwala, dyspozycja jest jednym z najprostszych i jednocześnie najskuteczniejszych narzędzi zabezpieczenia bliskich. Ten etap nie polega na podejmowaniu trudnych decyzji, lecz na wykorzystaniu rozwiązań, które już funkcjonują w systemie. W praktyce to kilka kontaktów z instytucjami finansowymi, często możliwych do załatwienia w trakcie normalnego tygodnia roboczego. 

Kolejnym elementem jest umówienie się z notariuszem i rozmowa o testamencie. Dla wielu osób to moment, który psychologicznie urasta do rangi wielkiego wydarzenia, choć w rzeczywistości jest to rzeczowa, spokojna rozmowa o tym, co i tak już zostało wcześniej przemyślane.  

Finalnie pojawia się etap przygotowania bezpiecznej teczki. Miejsca, w którym całość zostaje zebrana, opisana i uporządkowana w sposób zrozumiały dla osób trzecich. Nie chodzi o objętość ani o perfekcję, lecz o czytelność. O to, by w sytuacji granicznej ktoś mógł sięgnąć po jeden, logicznie ułożony zestaw informacji, zamiast zaczynać poszukiwania od zera. 

Oczywiście, sukcesja działalności gospodarczej to zupełnie inna skala przedsięwzięcia. Więcej decyzji, więcej podmiotów, więcej ryzyk i tym samym więcej czasu. Tego nie da się i nie należy upraszczać. Ale to właśnie dlatego trzeba wyraźnie oddzielić sprawy biznesowe od prywatnych.