Obozowiska i bazy wypoczynkowe dla dzieci, a zwolnienie z podatku od nieruchomości
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: UPOL) zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży.
Mając powyższy przepis na uwadze, podatnik prowadzący działalność gospodarczą w zakresie turystyki i gastronomi wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której wskazał, że znaczna część gruntów powinna korzystać ze zwolnienia podatkowego jako grunty trwale zajęte na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL. Sąd pierwszej instancji oraz organy podatkowe uznały bowiem, że z gruntów należących do podatnika mogą korzystać nie tylko dzieci i młodzież, ale również inni jej klienci, zaś wśród rodzajów działalności w rejestrze przedsiębiorców KRS dotyczącym skarżącej spółki nie wymieniono organizacji wypoczynku skierowanego wyłącznie do dzieci i młodzieży – stąd też podatnik nie mógł ich zdaniem skorzystać z przewidzianego w ustawie zwolnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2026 r. o sygn. III FSK 1375/24 oddalił złożoną przez podatnika skargę kasacyjną. Zdaniem Sądu, trwałe zajęcie gruntów na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży oznacza, że na gruntach nie może być prowadzona inna działalność równocześnie bądź wymiennie z obozowiskami i bazami wypoczynkowymi. Przez „zajęcie” nieruchomości lub ich części należy rozumieć faktyczne, rzeczywiste wykonywanie konkretnych czynności, działań na nieruchomości powodujących dokonanie zamierzonych celów lub osiągnięcie konkretnego rezultatu. Zajęcie ma mieć taki charakter, który wyklucza możliwość prowadzenia innej działalności. Skoro też podatnik w przedmiotowej sprawie nie wykazał, że z należących do niego gruntów mogą korzystać wyłącznie dzieci i młodzież, a przy tym w rejestrze przedsiębiorców KRS jako przedmiotu działalności spółki nie wymieniono organizacji wypoczynku skierowanego wyłącznie do dzieci i młodzieży, to zdaniem Sądu nie ma podstaw do zastosowania zwolnienia podatkowego z art. 7 ust. 1 pkt 5 UPOL.
