Usługi informatyczne a podatek u źródła
Zakup usług informatycznych od podmiotów zagranicznych stał się codziennością – od prostego wsparcia technicznego, przez rozwój i testowanie systemów, po skomplikowane projekty wdrożeniowe. Z perspektywy podatku dochodowego od osób prawnych pojawia się jednak kluczowe pytanie: czy wynagrodzenie za takie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła (WHT) w Polsce?
Odpowiedź wymaga analizy dwóch obszarów:
- czy płatność może być uznana za należność licencyjną,
- czy może stanowić świadczenie wymienione lub podobne do świadczeń z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Poniżej przedstawiamy ogólne zasady wynikające z przepisów oraz najnowszej, korzystnej dla podatników linii interpretacyjnej.
Usługi informatyczne a należności licencyjne – gdzie przebiega granica?
W modelowych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) pojęcie „należności licencyjnych” obejmuje co do zasady wszelkiego rodzaju należności otrzymywane m.in. za użytkowanie lub prawo do użytkowania:
- praw autorskich,
- patentów, znaków towarowych, wzorów użytkowych,
- know-how,
- a także urządzeń przemysłowych.
Kluczowe jest to, że należność licencyjna jest zapłatą za korzystanie z określonego prawa lub za przeniesienie takiego prawa.
Na tym tle trzeba odróżnić:
- wynagrodzenie za samo prawo do korzystania z oprogramowania (licencja) – potencjalnie należność licencyjna, od
- wynagrodzenia za usługę informatyczną – np. za wdrożenie, konfigurację, modyfikację systemu, integrację, testy czy wsparcie, które nie daje odbiorcy nowych praw do programu.
Co do zasady, jeśli podmiot zagraniczny otrzymuje zapłatę wyłącznie za wykonanie usługi IT, a nie za użytkowanie lub przeniesienie praw do oprogramowania, trudno mówić o należnościach licencyjnych w rozumieniu typowych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Wynagrodzenie dotyczy wówczas tylko usługi.
Czy usługi IT są „świadczeniem o podobnym charakterze” do świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Drugim krokiem jest analiza czy wynagrodzenie za usługi informatyczne może zostać zakwalifikowane do katalogu świadczeń objętych podatkiem u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Przepis ten wymienia m.in.:
- usługi doradcze,
- księgowe, badania rynku, prawne, reklamowe,
- przetwarzania danych,
- gwarancji i poręczeń,
- oraz świadczenia o podobnym charakterze.
Usługi informatyczne nie są wymienione wprost w tym katalogu, jest on jednak otwarty – na co wskazuje zwrot „oraz świadczeń o podobnym charakterze”. Stąd w praktyce powstaje pytanie: czy usługi IT można uznać za „świadczenia podobne”?
Aktualna linia interpretacyjna Dyrektora KIS w przypadku usług takich jak rozwój i modyfikacja oprogramowania, wdrożenie i konfiguracja systemów, testowanie, wsparcie techniczne i utrzymanie, idzie w kierunku wyłączenia ich spod art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile nie mają one charakteru typowo doradczego czy menedżerskiego.
Korzystna linia interpretacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
W indywidualnej interpretacji z 27 sierpnia 2025 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.338.2025.2.MW) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wynagrodzenie za świadczenie usług inżynieryjnych i informatycznych, polegających m.in. na rozwoju oprogramowania, testowaniu i wsparciu technicznym, nie mieści się w katalogu usług z art. 21 ust. 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Organ wskazał w szczególności, że tego typu usługi nie są:
- usługami doradczymi, księgowymi, prawnymi, reklamowymi,
- usługami zarządzania i kontroli,
- przetwarzania danych w rozumieniu przepisu,
- usługami rekrutacji, gwarancji czy poręczeń,
- ani świadczeniami o podobnym charakterze.
Jednocześnie podkreślono, że wynagrodzenie:
- nie stanowi zapłaty za przeniesienie praw autorskich,
- nie jest zapłatą za know-how,
- lecz jest wynagrodzeniem za konkretne, techniczne usługi dotyczące oprogramowania.
Podobne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji z 30 lipca 2025 r. (nr 0114-KDIP2-1.4010.258.2025.3.PP), gdzie organ stwierdził, że płatności za usługi informatyczne świadczone przez nierezydentów nie podlegają WHT ani na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (należności licencyjne), ani na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2a 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (usługi niematerialne).
Oczywiście każdy przypadek wymaga indywidualnej analizy – w szczególności, gdy umowa przewiduje:
- przeniesienie autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania,
- udzielenie szerokich licencji lub przekazanie know-how,
- komponent istotnego doradztwa biznesowego / strategicznego.
W typowych usługach IT, interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej są korzystne dla podatników. Taki sposób interpretacji tych przepisów przez organy podatkowe należy uznać za poprawny.
